Suriname: Awarradam, stroomopwaarts (dag 11)
Deze ochtend worden we heel vroeg wakker van een enorm luid geluid. Klink heel vreemd voor de omgeving. Het blijken brulapen te zijn. Heel kleine aapjes die over giga longinhoud schijnen te beschikken. En goed gebekt zijn in het uiten van kreten. Vooral rond zonsopgang.
 
We raken gewend aan het luxe gevoel in de eenvoud van de rimboe. Koffie drinken met uitzicht op de rivier om wakker te worden. Het is weer droog.
Eenmaal thuis ga ik dit missen, dat is zeker.
 
Tijd voor het ontbijt. Een geweldig ontbijt trouwens, iedere dag warme verse broodjes.
En kip-producten in verschillende hoedanigheden. Suriname zonder kip of ander kippig product bestaat niet. Het went, zeker na elf dagen. Of waren het vandaag verrukkelijke pannenkoekjes met stroop? Uit het pakje van Koopmans, want dat pak hadden we op de eerste dag al in de keuken zien staan....
 
Maar vandaag is de hoofdrol niet weggelegd voor de kip. Die overigens door onze gids Ronald iedere dag wordt aangekondigd als 'dooie kip'. Een uitdrukking die we sinds Awarradam van hem hebben overgenomen. En waar we nu thuis nog over spreken.
Evaluatie plannen van de vakantie met BBQ bij Usha en Harvey? Toch niet met dooie kip?
 
We ontbijten samen met de delegatie uit Canada. Om daarna te horen wat het programma voor onze groep is. Door de late thuiskomst van de feestavond in het dorp heeft Ronald zijn programma met bijbehorend kledingadvies niet de avond van te voren kunnen aankondigen.
 
Verrrassing dus. En wat doen we vandaag? Een rustig programma. We gaan stroomopwaarts varen. Hoe we de stroomversnelling gaan passeren is nog een raadsel. Dat weet Ronald ook niet. Daarna varen we een half uurtje om ons op de stroom van het water terug te laten drijven in de boot.
Onderweg gelegenheid tot vissen, aapjes kijken, genieten van de natuur.
 
Kleding advies: goede schoenen, fototoestel en jezelf niet vergeten. Waarschijnlijk gaan we voor de stroomversnelling aan land. Om na een wandeling door het oerwoud aan het eind van de stroomversnelling weer in de boot te stappen. En we ontmoeten meer dan één stroomversnelling op onze route.
 
En de rest van dag gelegenheid tot kaarten, hangmatteren, Parboreren of anders genieten.
Eerlijk gezegd ben je na al die indrukken wel toe wat rust. Om al die geweldige indrukken te verwerken. Het programma van Awarradam steekt goed in elkaar, hoogtepunten maar ook tijdig rustmomenten.
 
Vandaag gaan we ook hangmatteren..maar eerst varen.
 
Rond half tien ligt onze boot weer klaar. Stroomopwaarts in onze boomstam. Eerlijk gezegd ben ik weinig zin in het vele in- en uitstappen van de boot.
 
 
Mijn vreugde is dan ook groot als we onderweg, vlak voor de stroomversnelling, door Ronald wordt aangekondigd: "Het water staat hoog door de vele regen. We gaan proberen om met de boot stroomopwaarts door de stroomversnelling te geraken".
 
Een spannende bezigheid. Onze bootsman, de vader van Harveys nieuwe maatje, is geweldig goed. Hij stuurt onze boomstam dwars door het tegenstribbelde water. Een geweldige ervaring!
 
We hebben een film van dat moment maar die volgt nog. In een apart logje.
 
En we varen verder. De andere stroomversnellingen deren ons niet meer. Door de waterstand zijn die ook niet spannend meer. En we hebben al dagen een groot vertrouwen in onze bootsman.
 
 
 
Na een half uurtje varen wordt de buitenboordmotor uitgezet. En in een rustig relaxed tempo drijven we terug richting Awarradam. Onderweg zien we een toekan en de natuurlijk het veel te bewegelijk, niet te fotograferen, boomtop-aapjes gespuis.
 
We zien weer veel oerwoud...
 
 
 
Moeilijk te zien maar er zit toch echt een toekan op een van de takken van de boom.
 
We zien andere vogels op het water...
 
En genieten van de rust, de geluiden en de omgeving.
 
Dan deelt Ronald het visgereedschap uit. Wie wil mag vissen. De nylondraad is op zijn minst stevig. De haak is giga. Het aas bestaat uit brokken bloedrijk rood vlees. Waar vis je dan op?
 
Op piranha's dus. Gids Ronald vist. Pieter ook. En Pieter heeft als eerste beet.
Maar helaas is zijn piranha hem te slim af. Pieter schrok zich een hoedje toen hij de grote vis zag. Het moment waarop piranha kans zag om zich los te wreken van de haak....
 
Ronald, ervaren, vangt zes exemplaren van die enge vissen. 
 
 
En als je die bekken ziet, de waarschuwingen van de eerste dagen op Awarradam weer in je hoofd laat passeren, dan weet je dat die serieus waren. We dreven en zwommen tussen deze enge bloeddorstige gevallen met onverstelbaar sterke kaken. Ze zijn veel groter dan je zou denken. 
Neem de waarschuwingen serieus. Als jij dan niet doet neemt de piranha jouw wel serieus....
 
Ronald vangt zes exemplaren. Genoeg voor de lunch. En inmiddels zijn we bijna tot ons eiland terug gedreven. Alleen de stroomversnelling scheidt ons van het doel. Maar ook nu weet onze bootsman ons veilig door de versnelling te leiden. Dat is zo'n geweldige ervaring.
 
Weer terug op Awarradam maakt Ronald de vis schoon. Op het trapje naar de rivier.
 
Eerst wordt de vangst bekeken.
 
 
Het zoontje van de bootsman kent die vissen wel. De nog iets levende vis ligt op de grond. En hij stopt voorzichtig een boomblad in de bek van de naar lucht happende vis. Om daarna te tonen dat de vis er een hele hap uit heeft gebeten....
 
Harvey en Usha willen de piranha wel bereiden. Harvey kent wel een lekkere bereidingsvorm.
Iets met kerrie. Die twee duiken de centrale keuken in.
 
Met de schoongemaakte vis...
 
Kok Harvey..
 
aan het werk...
 
 
Vlak voor de lunch komt projectleider Awarradam vragen of zijn Cananda bezoekers iets eerder alleen kunnen lunchen. Ze moeten het vliegtuigje halen. Natuurlijk geen probeem voor ons. Moeten ze zelf weten. En ze krijgen geen Harvey Piranha in Kerrie, die is alleen voor onze groep.
 
De vis smaakt. Al is de vissmaak zelf wel een een beetje vlak. Met veel graatjes. Maar hoe dan ook: we hebben de piranha meegemaakt. Overleefd: zwemmen, vangen en gegeten. 
 
Tijdens de lunch krijgen we onze verkoelende tropische regenbui. Mooi tijd voor wat hangmatteren. En dat doen wij in onze privé-hangmatten. Op de veranda met uitzicht op de rivier. De regen is ook moe. Die stopt er vrij snel mee.
 
De 'stroomtafel', het enige punt op heel Awarradam waar je batterijen en je GSM kunt opladen heeft het druk....
 
Intussen hangmatteren we ....
 
Rond een uur of vijf staat er nog een activiteit op het programma: met de kano varen. We besluiten niet mee te doen. We zijn te voldaan door Awarradam en genieten volop van ons plekje vanuit de hangmat. Wel fotograferen we de actie: Pieter, Mark en Marieke in de kano. 
 
 
 
We eten het laatste avondeten op Awarradam. Eenvoudig maar heel goed en lekker.
Na het eten trek me terug in de hut. Hang de olielamp op de veranda. Ga nog even in het donker genieten van de river en de omgeving. De mannen gaan nog wat kaarten.
 
Door de vochtigheid hangt een een mist tussen de bomen boven de rivier. Een mystiek beeld...
 
Morgen is er alleen tijd om de tas in de pakken. te ontbijten en afscheid te nemen.
Ik lees nog wat en volkomen ontspannen val ik bijna in slaap. 
 
De laatste nacht op Awarradam. Jammer. Dat alle kleren inmiddels vochtig of nat zijn en ik geen enkel schoon goed meer hebt en iedere dag onder de koude douche moet staan deert me helemaal niet meer. Het gevoel en de beleving van Awarradam is veel sterker. Het echte afscheid is pas de volgende dag.
 
Nog geen afscheid van Suriname. Een land waarvan ik vooraf veel verwachtingen had. Soms dacht ik dat ik vooraf te hoge verwachtingen had. Dat het best kon tegenvallen. Maar niets is minder waar. Ondanks de gevaren die er wel zijn maar ook dankzij Usha en vooral de kennis van Harvey is dit de droomvakantie. Nooit eerder heeft een bestemming zo'n indruk gemaakt. 
 
Morgen moeten we echt serieus afscheid nemen van Awarradam. Moeilijk al ben ik ook weer nieuwsgierig naar wat de reis ons verder brengt.
En hoe we afscheid nemen van dit paradijsje lees je in het volgend verslag.
 
Tot dan, tot babbelzzz
Marjannne

Reacties

juffie Kakel op 09-07-2011 10:22
Zo, maar weer eens begonnen met je verslagen. Heerlijk om de dag mee te beginnen.
Die Piranha's zien er wel griezelig uit zeg met die rode ogen en dan over de kaakjes maar niet te spreken.
Zijn het nou echt van die fanatieke mensenhappertjes of zijn het bakerverhalen?
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Welkom op Babbelzzz
Dit is Babbelzzz....

 

 

 

 

 

 

Mijn persoonlijke weblog die vooral gaat over mijn Vogelhuisstad: door mij gepimpte vogel-huisjes die hele steden vormen tegen de muur.
Met bewoners, ieder met een eigen verhaal. Plus het roddelkrantje "De Kwek", gratis in ieder vlieggat bezorgd. Een wereld op zich!

Naast vogelhuisjes pimpen doe ik andere dingen: (nat)vilten, kaarden, breien, snailmailen en meer.
En haken....

Kun je hier ook aantreffen. Verder ben ik dol  op kunst, vormgeving, textiele vormgeving,  fotografie, Photoshop en muziek. En onze drie Heertjes Katers, de katten. Die hebben een eigen weblog waar ze hun avonturen krabbelen.

Veel lees- beleef- en kijkplezier !

Vogelhuisstad:



Categorieën
Leuk!
Favoriete blogs & meer

"Zilverblauw" Anki maakt ook
mooie posters.
(klik op het plaatje)
 
 

 

 


 

 
 
 
Leukste stoffen web-winkels





 
 
 
Andere zaken
 
 


Beeldend kunstenares Miek
Asselman van Miek
(illustraties & kunst)
 
 
 

Ballonartieste Moniek van Alphen
maakt prachtige creaties
!















Kijk ook...
Kijk ook....
 
  POOTJESTIJD  
 
Onze katten Glammer, Mica
& Pansy krabbelen regelmatig
hun avonturen op een puntje.
 
 

Je bent ook daar welkom!

Wil je een kopje of pootje?
Ze staan spinnend klaar om jullie
te begroeten.....
Tellen maar!
Wij tellen ...

 

 

 

 

 

 

 

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl