Suriname: Awarradam en het leven in de jungle (dag 10)
Gisterenavond heeft gids Ronald ons voorbereid op onze derde dag op Awarradam. Tevens onze tiende dag in Suriname. En we voelen ons thuis in Suriname!
We drinken weer koffie op de veranda. Zo is het heerlijk wakker worden.
 
Op het programma staan vandaag twee excursies. In de ochtend gaan we kostgrondjes bezoeken. En in de namiddag de dorpen in de omgeving, we blijven daar tot 'de late uurtjes'.
 
Maar eerst ontbijten en het 'feestvarken' Marijke feliciteren. Ze is vandaag jarig, 65. Een bijzondere leeftijd. Voor het ontbijt zingen we met zijn allen voor haar.
Gids Ronald en alle vrouwen van Awarradam komen haar groeten en zingen haar toe. Ze krijgt kadootjes van de vrouwen: bloemen uit het oerwoud in zelf versierde vaasjes. Door de vrouwen gebakken cake en een fles witte wijn. Heel attent!
 
Marijke wordt verrast door het personeel van Awarradam.
 
Theo heeft een kado voor Marijke: officieel biedt hij Awarradam een donatie aan om te besteden aan een mooi doel. Een wens van Marijke. Zij waren bij een eerder bezoek al onder de indruk van deze gemeenschap. En dat doel is er: ze gaan het geld besteden aan de opleiding van de vrouwen: een opleiding zeep maken van natuurlijke olieën uit de jungle. Binnen Awarradam wordt gewerkt aan een welness-programma. Om toeristen drie geweldige dagen aan te bieden in de natuur. Om geest en lichaam te verwennen met o.a. een dag volstrekte stilte, relaxoefeningen, massage en baden met uitzicht op de rivier. Het bad hebben we al gezien. Het ziet er geweldig uit. En die zeep gaat daar een belangrijke rol spelen. Het is een belangrijke ontwikkeling voor de vrouwen.
Al wist ik gisteren al zeker dat ik ooit Awarradam opnieuw moet bezoeken: deze ontwikkeling geeft daar een nieuwe extra demensie en motivatie aan...
 
Om half tien melden we ons voor het eerste uitstapje. Met onze holle boomstam, de korjaal vertrekken we naar de overkant. Hier bezoeken we kostgrondjes. Dit zijn open vlaktes in het oerwoud waar de plaatselijke bevolking de groente en het fruit teelt.
 
Tijdens de vlucht naar Awarradam hebben we inderdaad vanuit de lucht wat open plekjes gezien in het bos. Zag er niet uit als volkstuintje maar als de grond niet meer sterk genoeg is om een goede opbrengst te leveren dan worden de kostgrondjes weer overgeleverd aan Moeder Natuur. Zo ongeveer na vier jaar. En met die wetenschap worden de kostgrondjes dan ook niet eerst opgeruimd, dus de omgezaagde bomen blijven gewoon aanwezig.
 
Om op de kostgrondjes te geraken moeten we door een dorpje...
 
In het dorpje zien we de keuken...
 
Eenvoudige hutjes in het dorp.     
 
Het dorp is wel bewoond maar nu verlaten. Het is dan ook maar een heel kleine nederzetting.
Kijk, de afwas is gedaan: de kookpan, de kalebas en de mand staan al weer klaar voor gebruik:
 
 
En vers opgevangen regenwater staat klaar voor gebruik...
Baden, afwassen en wassen doen de vrouwen gewoon in de rivier. Dit is om te drinken.
 
Dé natuurgids van Awarradam Adaanki en gids Ronald vertellen weer over de natuur. 
Om even later snel weg te vluchten voor de grote zwarte mieren!
Ze willen wel eens weten of onze Nederlandse DEET ook helpt tegen mieren!
Volgens mij was het Adaanki die met handen en voeten duidelijk maakte dat hij DEET nodig had. Om op de mieren te spuiten. Maar dat helpt natuurlijk niet..
 
Tijd om naar de kostgrondjes te gaan, 5 minuutjes lopen vanuit het dorp.
De kostgrondjes..het is al heet zo in de ochtend.
 
We zien de cassave groeien, rijst, bananen en andere groente. En de 'Serviesplant': de kalebas waar o.a. drinkkommen van worden gemaakt.
 
 
 
Ook de verjaardagscake van Marijke is meegenomen. Zodat we op het kostgrondje nog een stukje cake kunnen eten.
 
Usha herkent al die groente wel. En ze ziet de ingrediënten voor Pom, een surinaams gerecht.
Ronald spoort haar aan voldoende ingrediënten te plukken, dan mag ze daarna in de centrale keuken van ons eiland aan de slag.
 
Ronald toont een van de ingrediënten voor Pom.
 
 
Met deze boodschappen verlaten we de kostgrondjes en via het uitgestorven dorpje lopen we terug naar de boot.
 
We nog een echte vogelverschikker staan:
 
Onderweg seint Adaanki ons. Hij heeft cacao gevonden: die moeten we zeker proeven.
Ronald snijdt de vrucht open: het lekkers zit in het binnenste.
 
Na de proeverij stappen we even later toch in de boot en varen terug. Het begint weer te regenen, dit keer zachtjes.
 
Usha en Marieke duiken met de meegebrachte boodschappen de keuken in.
Zodat we tijdens de lunch Pom kunnen proeven. Het smaakt goed.
 
De tweede excursie staat gepland voor half vier. Tot die tijd mogen we hangmatteren, Parboreren en nog meer cake van Marijke eten. Iedere keer als de schaal leeg is komt er uit de keuken een nieuwe schaal cake, steeds met een ander smaakje. Dit zal zo doorgaan tot laat op de avond. En we krijgen drankjes aangeboden van Marijke en Theo. De verjaardag van Marijke gaat in ieder geval niet ongemerkt voorbij!   
 
In de middag arriveert de projectleider Awarradam. Met 4 gasten uit Canada. Voor een bezoekje aan het eiland en een overnachting. De donatie van Marijke wordt met hem besproken en er worden afspraken gemaakt. De zeep zal in handgemaakte houten doosjes worden meegegeven, de eerste exemplaren zijn voor Marijke.
Inmiddels is de regen gestopt. Wel fijn, we moeten tenslotte nog ruim twintig minuten varen naar de dorpen. Kledingadvies van Ronald voor de tocht: zaklamp!
 
Op naar het eerste dorp: Stonhuku. Bij aankomst valt de toegangspoort op. En de plek naast de toegangspoort met kruiden en andere donaties om slechte geesten te weren. Vrouwen met de menstruatie mogen niet onder de poort door: zij moeten langs een zijpad het dorp betreden. We lopen allemaal onder de poort door het dorp binnen.
Je mag er geen foto's van maken. Dat geldt trouwens ook voor de bevolking. Wel zullen we wat vrouwen treffen die niet bang zijn voor diefstal van de ziel en die we na aangeven van de gids mogen fotograferen.
 
Vrouwen moeten volgens de traditie en het geloof het dorp benaderen aan de linkerzijde, de mannen rechts. En dat is serieus. Dat doen we dan maar ook. Ronald waarschuwt ons dat dit dorp behoorlijk druk kan zijn: afgelopen dinsdag is er iemand overleden. Nu maken ze een maand lang muziek en zingen. We horen het al op een afstand.
Wij bezoeken eerst de grote kapitein, het stammenhoofd van de dorpen. Hij moet toestemming verlenen om ons te ontvangen in het dorp. Die krijgen we natuurlijk. De overledenen blijkt  familie te zijn van de kapitein.
 
De stoel van de hoofd kapitein: het is duidelijk voor wie deze troon is.
 
We lopen door het dorp en zien hutten, in verschillende staten van onderhoud. Sommige zijn verlaten. Die bewoners zijn naar het noorden getrokken of naar Frans Guyana.
 
 
Casavebrood ligt te drogen in de zon:
 
Er zijn alleen zandpaden, het water stroomt in geultjes over de grond. Overal zie je grote tonnen onder de afdakjes van de hutten. Om regenwater op te vangen.
 
De huisjes in de dorpen: eenvoudig...
 
Sommige kippenhokken zijn ruimer dan een huisje. Wel echte scharrelkip.
 
 
En echte nieuwbouw:
 
Er is beperkt electriciteit, tot 23.00 uur. Net als in Awarradam afkomstig van zonnecellen.
Omdat het dorp zowat tegenover het vliegveldje ligt is er ook GSM verbinding mogelijk.
En GSM's hebben ze bijna allemaal!
 
De bevolking bestaat uit Marrons. Dit zijn de voorheen slaven afkomstig uit Afrika die in het binnenland hun vrijheid hebben gevonden. Er zijn verschillende stammen onder de Marrons. Rondom Awarradam wonen de Sarramacanen. We zien nauwelijk mannen, wel veel vrouwen en kinderen. 
 
Op tocht door de dorpen...
 
Onderweg verkoopt een vrouw verse ananas. Voor een paar SDR. Theo koopt er een aantal. En geeft Ronald de opdracht om deze te ontmantelen en te snijden. We smullen van heerlijk verse zoete ananas. Mmmm...
 
Een vrouw toont hoe ze uit bepaalde vruchten olie maakt. Een hele klus....
 
We gaan ook naar de winkel: hier worden producten aangeboden die de bevolking zelf maakt. Ik koop twee mooie doeken. De ene is een doek die door de mannen als kleding wordt gedragen. De andere is een doek die wordt gebruikt door vrouwen bij het dansen. Handwerk.
Marijke koopt ook een doek en doet hem meteen om.
 
Dan gaan we verder naar het volgende dorp. Na een stevige wandeling komen we aan in het tweede dorp, Godawata. Een wat kleiner dorp, het is er ook rustiger. Maar de verdere verschillen zijn klein. Hier woont ook de oma van Ronald, ze komt even kijken.
 
De 'gemiddelde hut' die je ziet in de dorpen:
 
Er is een offerplaats (heilig, niet fotograferen) te zien. En een vrouw die toont hoe handwerkjes worden geborduurd. Ik zou ook best een hele dag voor zo'n hut kunnen borduren...heerlijk.
 
Door naar het derde dorp, Deboo. Bij aankomst loopt Theo langs de toegangspoort. Waarop direct de opmerking uit de groep volgt: Ben je ongesteld?
Dan zien we de hutten waar de ongestelde vrouwen de nacht door moeten brengen. Theo blijft gewoon bij ons...
In dit dorp hebben we pauze en drinken wat bij de plaatselijke bar. Later zullen we hier weer komen voor de dans- en zangavond. In de ruimte schuin achter de bar, de overkapping waar de vrouwen de bankjes en de vloer al op orde brengen.
 
Onderweg zie ik ergens de was buiten de hut hangen. Of is het de inloopkast, beschermd tegen de regen onder het afdak?
 
We bezoeken nog een winkeltje. Weer een doek in mijn tas, dit keer een mooi geborduurd exemplaar.
Een vrouw toont hoe de dakbedekking wordt gevlochten. Dat is toch mannenwerk? Maar nee, hier doen de vrouwen dat.
 
Ze heeft ook nog mooi handwerk hangen:
 
 
In het dorp wordt ook getoond hoe mais wordt geplet. Dat is ook handwerk. En zwaar werk.
Pieter wil het ook wel eens proberen:
 
En dan gaan we door naar het laatste dorp in de rij: Kajana. We komen langs een schooltje.
Dagelijks zien we al de schoolboot door de rivier varen. Vol kinderen...
Worden in ons land de kinderen met de auto voor de drempel van de school afgezet en opgehaald? Hier maken de kinderen iedere dag een vaartocht in de korjaal, de holle boomstam.
 
Er is een voetbalveldje in de verte. En met de ondergaande zon wordt het dorp alleen nog mooier om te zien: met reuzebomen. Ook in de dorpen. Het is en blijft jungle.
 
 
En een toeristengebouw (je kunt daar ook huisjes huren) waar we het diner krijgen. Voordat het diner wordt opgediend drinken we nog wat op het terras. Een overkapte ruimte op palen met zicht op de rivier. Tijd voor het diner: Pindasoep.
 
De ruimte waar we van de heerlijke pindasoep eten:
 
Na het diner lopen we rustig terug naar het vorige dorp voor de avondvoorstelling. Het is inmiddels al donker, we hebben de zaklampen echt nodig. Zijn er in het dorp zelf nog wel wat lampen, het gebied tussen de dorpen is stikdonker. In het dorp ontmoeten we een bekende: een van onze keukenvrouwen van Awarradam. Door de open deur kunnen we wat van de binnenkant van de hut zien: kleuren-tv en kast met een verzameling porseleine borden.
Ze komt straks ook dansen.
 
Aangekomen bij de bar zien we al opgedirkte vrouwen. Met kleurige doeken en dito tasjes.
Ze zijn helemaal opgewonden. Het hele dorp is uitgelopen, iedereen zit bij de bar. Dit keer ook de mannen. Ze kijken tv.
 
Wij gaan naar de ruimte waar de dans zal worden opgevoerd. Theo tracteert op drankjes. Nootjes en chips. En dan gaat de voorstelling beginnen. Maar niet voordat alle vrouwen in het Sarramacees Marijke hebben toegezongen.  
 
Het dansen en zingen is zwaar indrukwekkend!
En iedereen moet meedoen.
 
Filmpje spreekt voor zich...
Hier de link. Opent in een nieuw venster. Filmpje insluiten regel ik later wel. Punt wil niet meewerken... http://youtu.be/0O9dPd53zxs?hd=1 Vergeet niet het geluid aan te zetten.
 
En wat foto's:
 
 
De mannen worden ook betrokken....een groot feest!
 
Iedereen doet mee, ook jarige Marijke. Ze geniet van haar bijzondere verjaardag.
 
Na de verschillende dansen van de vrouwen is het de eer aan de mannen. Zij spelen op instrumenten: trommels.
 
Plots, even na tien uur gaat het licht uit. In dit dorp zorgt een generator op diesel voor stroom. En die is bijna op, er moet zuinig aan worden gedaan. Bijgelicht met zaklamplicht gaat het feest gewoon door.
 
Rond half elf is het feest plotseling afgelopen. In het donker, met alleen wat zaklamplicht zoeken we de zwemvesten weer op. En de boot. Lastig hoor, zo in het donker de boomstam in te stappen.
Tijdens de boottocht is het helemaal donker. Af en toe kijkt de stuurman met een zaklamp waar hij op dat moment is. Hij kent de weg. We zien alleen af en toe een klein bewegend lichtje in de bomen. Vuurvliegjes.
Rond elf uur komen we in Awarradam aan. We drinken nog een biertje in de junglebar en zoeken daarna onze klamboe op.
 
Er komt een einde aan deze dag. Een prachtige dag vol pure beleving, een bijzondere dag. Opgenomen in de bevolking. Een vriendelijke, open en eerlijke bevolking. De dag waarin je in onze Nederlandse ogen misschien armoede zou zien. Toch is het anders. Het is eenvoud en veel geluk. Volop plezier, vrolijkheid, vriendschap en samenwerking. Een rijke samenleving.
 
Het begint te regenen maar dat maakt ons niets uit....we hebben iets moois gezien en gaan met het door de bewoners overgebrachte geluksgevoel ontspannen slapen.
Een bezoek aan Suriname al een hee grote aanrader. Awarradam en omgeving mag je niet missen: het is een juweeltje. Om te zien en te beleven!
 
Tot babbelzzz, tot de volgende Awarradam-dag.
Marjanne

Reacties

dutchmoon op 18-06-2011 00:25
Ik wil wel zo'n griezelige mier zien. Heb je 'm niet ergens op een foto?
Wat een bijzonder mooie vakantie hebben jullie gehad zeg. Ik kan me voorstellen dat je weer terug wilt naar Awarradam en ik zie het alleen maar op foto's.
 
Nou ik ben weer bij met lezen, dus kom maar op met dag 11.
babbelzzz op 18-06-2011 01:15
@Marion, dag 11 komt naar verwachtingna het weekend beschikbaar.
Geduld...iets waar ze in Suriname geen enkele moeite mee hebben.
 
En die mieren? Ja, ik heb ze op foto. Maar ze zijn veel te klein om op een verkleinde fotote tonen. Dan zie je alleen een vuiltje op je scherm van je scherm.De dierenwereld is daar moeilijk vast te leggen. Met een beginnerscursus fotografie kom jeniet ver. En wehebben bewust kleine compactcamera's aangeschaft. Ook goed materiaal. Maar voor zulke dingen als het vastleggen van de 'enge grote zwarte mier'mis je toch je vertrouwde camera en (macro-)lenzen.
 
Ik raad iedereen af omin Suriname, vooral Paramaribo,rond te lopen met een dure grote camera en een tas vol lenzen.Sommige mensen doen dat wel. En hoe dat dan verloopt hoor je nog.
 
En inderdaad: deze vakantie steekt met kop en schouders uit op al onze eerdere vakanties. Eentje die op eenzame hoogte op nummer 1 staat.
 
Ik ben benieuwd naar je nieuwe 'kopje' van de kapper....
Ben je er blij mee?
 
Geef de kattensnuiten maar een lief aaitje. Ook namens onze katers. De drakendienu prinsheerlijk liggen te dutten.
 
Ik moet morgenvroeg het slaapnest verlaten om tijdig gereed te zijn voor een andere eiland-avontuur. De was noguit de machine halen. Beestjes eten geven. En daarnadutten, zonder klamboe.
Om even jouw uitdrukkingte gebruiken: 'Truste"!
 
Slaap lekker!
dutchmoon op 18-06-2011 01:23
Aaaaaah Oerol is begonnen dus of is het een festivalbezoek?!
Heel veel plezier joh !
Ja, ben blij met m'n koppie ;-)
 
Truste meis en veel plezier. Hou ik de economie ondertussen gaande hihi
 
babbelzzz op 18-06-2011 01:55
Grote kennisvraag: Welke jaarlijkse gebeurtenis in juni vindt plaats op een eiland?
 
Al hebben we op bijna kruipafstand (het is wel wat kilometertjes kruipen, er rijden ook bussen)hier hetkomend weekendFestival Mundial in de buurt. Met een geweldig programma.
 
Geen Mundial. Volgend jaar weer wel. Wat dat eilandgebeuren wordt met het jaarminderleuk.Nu moeten we ook al gaan betalen voor de bands bij StayOkey....
 
Volgend jaar zoeken we het weer dicht bij huis: Festival Mundial.
Vanavond besloten.
 
Ga je dan mee? We hebben helaas niet meer de mogelijkheid om gratis VIP c.q perskaartjes met toegang tot het back-stage gebeuren te regelen. De stichting en betrokkenheid die dit mogelijk maakte is vandaag officieel opgeheven: bij de Kamer van Koophandel.
Maar ook zonder datMondialdik de moeite waard.
En je weet inmiddels je bedje bij ons te vinden.
 
En ik benbenieuwd naar je nieuwe kapsel !!!
Ik ging een weekje geleden ook naar zo'n knip- en verfwinkel. Lekker kort,(maar niet te kort), grijs weer verdwenen. Voelt heerlijk aan.
 
Nogmaals Truste(nu moet ik echtgaan slapen...zoudat wel lukken?)
dutchmoon op 18-06-2011 02:25
M'n nieuwe kapsel is niet veel anders dan in februari hoor. Ietsje lang inmiddels en nu ietsje lichter van kleur.
 
Ben altijd wel te porren voor iets nieuws. En ja, ik ga weer snel m'n bedje bij jullie opzoeken. Na de vakanties. ;-) Of misschien wel als afsluiter van m'n vakantie. Ook leuk. Effe Olly en caafjes knuffen !! Hebben we het nog wel over.
 
Veel plezier op Oerol !!! Je bent trouwens wel ineens om. Een maand geleden schreef je nog dat je nog lang niet klaar was met Oerol.
 
Geniet er maar dubbel van dit jaar dan !!!
 
liefs
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Welkom op Babbelzzz
Dit is Babbelzzz....

 

 

 

 

 

 

Mijn persoonlijke weblog die vooral gaat over mijn Vogelhuisstad: door mij gepimpte vogel-huisjes die hele steden vormen tegen de muur.
Met bewoners, ieder met een eigen verhaal. Plus het roddelkrantje "De Kwek", gratis in ieder vlieggat bezorgd. Een wereld op zich!

Naast vogelhuisjes pimpen doe ik andere dingen: (nat)vilten, kaarden, breien, snailmailen en meer.
En haken....

Kun je hier ook aantreffen. Verder ben ik dol  op kunst, vormgeving, textiele vormgeving,  fotografie, Photoshop en muziek. En onze drie Heertjes Katers, de katten. Die hebben een eigen weblog waar ze hun avonturen krabbelen.

Veel lees- beleef- en kijkplezier !

Vogelhuisstad:



Categorieën
Leuk!
Favoriete blogs & meer

"Zilverblauw" Anki maakt ook
mooie posters.
(klik op het plaatje)
 
 

 

 


 

 
 
 
Leukste stoffen web-winkels





 
 
 
Andere zaken
 
 


Beeldend kunstenares Miek
Asselman van Miek
(illustraties & kunst)
 
 
 

Ballonartieste Moniek van Alphen
maakt prachtige creaties
!















Kijk ook...
Kijk ook....
 
  POOTJESTIJD  
 
Onze katten Glammer, Mica
& Pansy krabbelen regelmatig
hun avonturen op een puntje.
 
 

Je bent ook daar welkom!

Wil je een kopje of pootje?
Ze staan spinnend klaar om jullie
te begroeten.....
Tellen maar!
Wij tellen ...

 

 

 

 

 

 

 

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl