Spannend...het gaat dit jaar echt gebeuren! Een deel van de verzameling huisjes uit Vogelhuisstad gaat op expositie! Niet allemaal: ik zou er een hele muur mee kunnen behangen maar dan hebben de andere exposanten van de (wissel-)tentoonstelling "De Mallemolen van het verzamelen, een ode aan het onvoltooide" niet veel ruimte meer voor hun verzamelde schatten.

Dat wordt nog een hele klus: de juiste huisjes selecteren, een speciale KweK-krant schrijven - dit keer gedrukt op papier- en de burgemeestersketting van BurgeMees oplappen. Die ketting is - in de strijd met een echte kat die "vogels" wilde vangen- gesneuveld. BurgeMees liep gelukkig geen schrammetje op. Het foto/leesboek afronden. En de laatste huisjes pimpen. Zo'n Vogelhuisstad zal op zich al een 'vreemde eend' zijn, het is vast ook de enige collectie die dan wel voltooid is. Is het voor mij een ode aan het voltooide én een mooie afsluiting!

Ook om over na te denken en te beslissen: hoe presenteer ik de stad? In glazen vitrine? Is wel heel afstandelijk. Hagend tegen de muur en heb ik een tafeltje nodig voor het boek en de KweK-krantjes? Of laat ik een boomvorm uit hout zagen? Waar de huisjes aan worden opgehangen? Met wat echte takken, met blaadjes van crêpepapier. Waar laat ik dan het boek? Op een plankje aan de stam? Wel een leuk idee! Kwekkrantjes hangend aan een tak. Er staat een leger vrijwilligers klaar om het ontwerp met liefde uit te voeren.Ik hoef enkel het ontwerp aan te leveren. Over een weekje of wat staat de eerste afspraak: moet ik aangeven hoe ik Vogelhuisstad wil presenteren. 

Zo komt er het einde van een lang, leuk project dat ooit begon met het plan de wc-ruimte te pimpen (nu nog steeds maagelijk wit, saai en leeg) echt in zicht. Wordt het na de expositie tijd om die oude plannen ten uitvoer te brengen!

Vogelhuisstad...hier wat huisjes, bewoners en Oppervogel BurgeMees in beeld

Tot Babbelzzz

 

Reacties

Vorige week sprak ik buurvrouw. "We moeten écht aan de slag. Ons lantaarnpaaljasje wordt zo gemist. Mensen verdwalen, hebben moeite ons huis te vinden ("bij die gepimpte paal links, rechts of rechtdoor" gaat even niet meer op) en er zijn mensen die dreigen een actiegroep te vormen. "Terug met die paaljas" of zoiets...".

Dus besloten we meteen een keuze te maken uit de mogelijke ontworpjes die we hadden verzameld. Nu de nieuwe paal een tapse vorm heeft is het veel lastiger om een geschikte haakidee te vinden. Rechte lapjes passen niet, deze paal vraagt om echt maatwerk. Een ontwerpje waar we 'speling' kunnen toepassen (net steeds iets kleinere vormen haken) om de boel passend te krijgen. Haken we nu vele kleurrijke rondjes van verschillend formaat die we aan elkaar bevestigen met wat haakwerk tussen de rondjes. Dit keer weer met acrylgaren om langer te kunnen genieten van het resultaat. Aan de slag!

Heel grappig: op iedere lantaarnpaal in de straat, ook die van ons, zit een klein stickertje. Daarop staat Kaal Masten. Nou, die van ons blijft niet lang meer kaal! En eenmaal in de jas gehesen zal ik het bedrijf Kaal Masten een foto sturen. Om te laten zien dat hun masten toch echt niet allemaal Kaal zijn.

Dit is het 'patroon' dat voor ons als inspiratie dient, dat we zelf omvormen tot een passend maatwerk...

Eigenlijk moet ik vilten, nog wat opdrachten uitvoeren. Met ruim 27 graden kamertemperatuur nu in huis is dat nu geen doen. Al is het ook geen haakweer. Maar met het geurtje "Zeezout en katoen" in de waxbrander 'voelt' het al wel koeler aan. Doet denken aan een heerlijk spa-centrum met hammam ergens aan de warme kust. Voel je bijna het heerlijk, verkoelende water over je heen stromen. Heerlijk idee! Mis ik in deze 'fata morgana' nog wel de heerlijke geur van olijfzeep. Om die geur daaraan toe te voegen moet ik toch gaan....vilten! Gaat de haaknaald in de ruststand. Voor even dan. 

Tot babbelzzz


Reacties

Snailmail post maken is zó leuk. Net als snailmail post ontvangen. Helemaal als de post het onderwerp heeft van mijn heldin. Deze post heb ik al even in huis en vaak voorzichtig ingekeken. Zo min mogelijk de rangschikking verstorend omdat ik eerst foto's wilde maken. Het Knit & Knot hart zorgde voor de nodige vertraging maar nu alle achterstallige karweitjes zijn afgerond is het tijd voor het grote genieten!

De post écht openen. Al had ik de brief al eerder verslonden....en dat prachtige kadootje met liefde in gebruik genomen. 

Nu is deze post niet afkomstig van een vreemde. Want die zou nooit kunnen raden wie mijn heldin is. De post is afkomstig van een lieve postvriendin Verena. Soms ontvang je via de Postzolder, in dit geval nog via Tante Jannie's Postkamer, post van iemand waarmee je een klik voelt. Stuur je post terug. Ontvang je weer post en voor je het weet ontstaat een prachtige postvriendschap. Krijgen brieven diepgang. Ik heb twee van zulke postvriendschappen: zij kennen elkaar ook als goede postvriendinnen. En als je post krijgt van een van de dames herken je meteen het handschrift op de envelop. 

Zo ook toen deze post op de deurmat lag. Ik haalde de mooie post uit de envelop en begon meteen te watertanden! Heuse Frida Kahlo-post. Overal Frida! In de stijl van Frida: kleurig en uitbundig. Zo prachtig en vooral duidelijk vol gevoel gemaakt! Wat een geweldige lieve post...ik ben diep geraakt.

In de map zelfs een hele kaartencollectie vol Frida's. Die krijgen een plekje aan de muur in mijn hobbykamer. Frida stickers! Wist niet eens dat die bestonden. Supermooie zelf gemaakte zakjes en labels. De hele uitstraling van dit alles...100% Frida. 

Als een soort van niet afgesproken traditie sturen we elkaar steeds een 'Maria'. Een gedeelde passie voor deze symboliek. Ik hou van bonte en kleurrijke Maria's, al dan niet met bloemen. Zie je het beursje met Maria-afbeelding in de fotocollage? Zat in de post...zij hopeloos verliefd op dit prachtige beursje stuurde mij ook een exemplaar. Ja, we zitten op dezelfde golflengte: ook ik ben vanaf de 1e minuut verzot op dit ding. Draag het dagelijks mee, gaat overal mee naar toe! Sta je in de regen op de bus te wachten? Kijk je in je tas, zie je het beursje en krijg je vanzelf een zonnig humeur!

En hoewel ik normaal gesproken geen ontvangen post hier plaats maak ik voor deze pracht een uitzondering. Voor een uitzonderlijk mooie ontvangen post.

Voor Verena (ik weet dat je dit leest en schreef het al eerder): nogmaals super, super bedankt voor deze lieve post. Echt waar raak schot in de roos. Ik blijf je post koesteren en ga mij nu zinnen op een passende bedankpost!

Tot Babbelzzz


Reacties

Het is eindelijk Knit & Knot beurstijd. Op zaterdag, aan het eind van de ochtend, ging ik met een lege tas naar de Koepelhal in Tilburg. Ja: het hart hing nog keurig aan het hek vrolijk te wezen. Zo te zien van afstand nog ongeschonden. Twee vrouwen maakten foto's van het hart: die heb ik niet gestoord. Ik ken dat hart immers draadje voor draadje! Bovendien: binnen wachten de wolletjes op mij. Snel doorstappen.

De 5e keer. Mijn 7e bezoek want sommige edities had ik aan 1 bezoekje niet genoeg. En stap je dan naar binnen dan voelt het meteen vertrouwd. Ik wist het al: Eco Textile Studio zou dit jaar geen stand hebben. Ondanks de mentale voorbereiding voelde het even als gemis toen ik langs hun vaste plekje liep dat nu werd bezet door een ander. De wol van Eco Textile Studio heeft een hoge aaibaarheidsfactor en is onweerstaanbaar! Maar mijn andere favoriet, Recht en Averecht, zou er wel zijn. Op naar deze prachtige stand! 

Hoe ik het voor elkaar kreeg? Ik weet het niet. Maar ik liep de stand gewoon voorbij! Zocht in alle hoeken, gangen... Nog maar een rondje maken. En ja! Gevonden. Op de vertrouwde plek! Het feit dat ik die kraam voorbij liep zegt wel héél veel: er was overal veel moois te zien. Je kwam ogen te kort.

Recht en Averecht had weer een prachtige collectie meegenomen uit Arnhem. Kon ik mijn zwart-wit-grijs verzameling voor het project - wandkleed "Glammers gehaakte kop" - uitbreiden met drie strengen Malabrigo Baby Silk Lace en een streng Marina van Manos del Uruguay. Echte pareltjes in prachtige tinten. Altijd leuk: een gratis kadootje bij de aankoop. Zakje vol handig materiaal als stekenhouders, plastic naalden, monster wolwasmiddel en meer. Met een leuk bedeltje, knotje wol met breinaalden, aan het zakje. 

Ik liep verder. Boodschappenlijstje afwerken: ringen voor de dromenvangers, naald voor het weven. Paar bolletjes katoen voor een beloofd kraamkadootje. Macramé-touw en bijzonder garen bij Morefil (vaste prik). 

Overal neuzen. Het aanbod bleek dit keer divers en evenredig verdeeld. Al hoorde ik iemand klagen: "weinig  borduurmateriaal". Mij viel op dat er nu meer te beleven viel op het spin- en viltgebied. Overwoog een spintol te kopen, om het spinnen te leren. Moet ik ooit echt doen. Het was best druk bij de 'tollen-stand'. Ik heb nog genoeg te vilten...die tol komt de volgende keer wel.

Vilten...natuurlijk liep ik met nog meer belangstelling dan voorheen over de vloer op zoek naar gekaarde wol. Schaap & Draak wist precies wat ik zocht! Blue Faced Leicester, Ashford Merino, Ijslandse wol - Polarfuchs- en Merino met moerbeizijde. Super!

Dan op naar Keigoed Vilten. Niet voor een workshop maar wel voor een handig hulpmiddel bij het vilten. De houten viltmuis. Plus twee giga grote bollen lontwol. Witte Merino en Ijslands schaap. Oefenmateriaal. Okay, nog wat zakjes zijdevezel... Toen was mijn tas echt vol. Het schaap binnen gehaald.

Even kijken bij de bloggers en experts. Adinda in het echt. En het boek "Adinda's World". Een boek om je vingers bij af te likken. Met wat proppen, gewillig mak-schaapmateriaal opzij schuivend, paste dat boek nog net in de tas. 

Het was een middagje genieten in wolland. Druk. Er liepen zelfs meer mannen dan ooit rond. Dat kwam waarschijnlijk door de aangekondige komst van Bobbi Eden. Zo lok je wel mannen een wol-halwalla binnen! Overal in de hal hoorde je het geroezemoes. Bobbi dit...Bobbi dat..Bobbi komt. Ik stond op het Bobbi-moment bij Keigoed Vilten. Net af te rekenen met mijn rug naar Bobbi gekeerd. Gaf de mevrouw mij een tikje op mijn arm. "Kijk een achterom. Daar staat ze!" Ik zag eerst alleen een flinke, stevige bewaker. En daarna een pluk blond haar naast de spierbal.

Tja, sorry voor Bobbi, voor haar kwam ik niet. Wel voor de wol: die kan en mag je gewoon écht aanraken. En zelfs mannen op de beurs mogen die wol betasten...

Met zware tas vol schaap en andere buit ging ik weer naar huis.

Schaap én buit...

Blij, in het zonnetje. Zag overal de Knit & Knot tasjes in het straatbeeld. Zelfs in de bus...zo'n goed gevulde goody-bag die ik ook had afgehaald. Met altijd als hoogtepunt een prachtig exemplaar het Scheepjes-garen blad.  

Toch blijft het waarschijnlijk niet bij één bezoekje, deze voorjaarseditie. Zondag een 'afkick'- bezoekje. 'Afscheid nemen' van het hart en de heerlijke tijd die dat haakwerk bracht. Om daarna in een tijdelijke Beergarten, in de zon, terug te kijken op een geweldige Knit & Knot belevenis!

Tot Babbelzzz

PS: waar is toch dat altijd mopperende mannetje gebleven met zijn 'handig' hulpmiddel om een draad in naald te stoppen? Een icoon van de beurs. Heeft hij de moed opgegeven en zijn handel gestaakt?

PS nog een keer: ben ik voor de zoveelste keer vergeten om 'oogjes' te kopen voor "Minoes de Gehaakte aankleedpoes" 


Reacties

Wat begon in januari met een ingestorte lade in een ladekast - te zware last wol en garen - eindigde uiteindelijk in een gezellige dag met Knit & Knot én een kleurig hek.

In oktober kocht ik op de Knit & Knotbeurs wol en garen. De Stylecraft garens lagen in januari nog in de tas. Nu maar eens opruimen. In de ladekast. De kast begon te protesteren. Lade te vol. Beetje aandrukken wil wel eens helpen. Krak...zakte de bodem van de lade naar beneden en stortte de wol neer. Rolden de bollen door de kamer.

Lade gerepareerd. Is een Ikea-kast: plaat bevestigen en schoefjes aandraaien. Toch die lade maar niet meer gebruiken voor de wol: er zit een barst in de bodem. Alle garens op een berg gegooid. Ook die in de vele losse zakken en manden. Ik had al tijden een kastruimte-probleem. De boel herschikken. Soort bij soort, kleur bij kleur. Gingen alle bollen en strengen in vele stevige doorzichige plastic kratten. Stapelbaar, heel handig!

Lag er nog één zak op de grond. Inhoud: honderd én nog wat gehaakte bloemen. Restjes van een lantaarnpaal-jasje. Bewaard voor een project 'ooit' dat nooit van de grond kwam: een hartvorm van gehaakte bloemen maken. Een warm wolhart. Leg ik die zak in de lege lade. 

Toen kwam Knit & Knot op het idee om de bloemen buiten te zetten in de voorjaarseditie van de beurs. Oproep: wil je bloemen haken? Al waren mijn bloemen kleiner dan het gevraagde formaat: ik bood ze toch aan. Met het verhaal over het 'ooit' project dat ik inmiddels had afgeschreven. "Jullie mogen de bloemen hebben!". Kreeg ik een vraag terug: "Wil je dat hart maken? Is prachtig om aan het hek te hangen om de bezoekers te verwelkomen". 

Om er een echte blikvanger van te maken ging ik 'bijhaken'. Een hele bloemenzee. Het aan elkaar naaien van de bloemen met ijzersterk naaigaren in de juiste vorm bleek een tijdrovend maar vooral lastig karwei. Was het werk op het nippertje klaar!

Toch kon ik de naald niet neerleggen. De volgende dag, een gelukkig zonnige zaterdag voor Pasen, was die naald nodig om het hart met 30 meter ijzergaren stevig aan het hek te naaien. Geen moeilijk karwei. Kost je een paar uur en is behoorlijk saai. In gezelschap van de dames van Knit & Knot - Miranda en Thea -, met lekkere koffie, warm zonnetje en veel belangstelling van langslopende Tilburgers en niet Tilburgers was het heerlijk werken. Te midden van bedrijvigheid: de andere hekken werden door de dames, met hulp van Steef - de aardige jongeman mét eigen haakclub - ook versierd. Het was echt leuk om te doen en mee te maken.

Nu loopt een lantaarnpaaljasje in ons dorp weinig risico. Al jaren wordt zo'n ding met respect behandeld. Zelfs door lantaarnpaalmonteurs en onderhoudspersoneel. Maar een hart aan het hek in de studentenstad Tilburg, in het centrum aan een druk bewandelde weg, is toch echt een heel andere wereld. 

Eenmaal klaar nam ik bewust geen afscheid van mijn gehaakte hart. Ik zie hem vrijdag weer (hoop ik). Ik heb er veel passie in gestopt. Die passie geeft het hart een ziel. Zelfs een stoeptegelstarende junk keek op en riep blij "Kunst!". Waarna hij weer stoeptegelstarend verder liep. Een buitenlands hippieachtig stelletje keek hun ogen uit. Zij door een roze hartjesbril!

Er kwamen bij het hek echt handwerkverhalen van voorbijgangers los. Een lieve oudere vrouw die altijd dol was op handwerken maar door haar beperkte zicht afscheid moest nemen van die hobby. Prachtige verhalen. Hartverwarmende reacties van vreemden. Soms gevoelig, soms droef, soms echte inkijkjes in levens. Het is indrukwekkend om te beleven hoe mensen verhalend reageren op zo'n wollig, kleurig hart.

Dat het hart zoveel aandacht trok en voorbijgangers zó reageren ging mijn verwachtingen te boven. Ik hoop wel dat 'Tilburg' , ook in het donker, dit warme wolhart blijft respecteren. Het (ongeschonden) aan het hek laat hangen. En ook de andere mooie aankleding van het hek. Hoop het van harte! 

Nu kijk ik nu uit naar vrijdag. Weerzien met mijn kleurig hart. De beurs bezoeken die mijn wolmonster-hartje  altijd hongerig maakt. Op zoek naar bijzonder garen. De lege lade met barst in de bodem kan vast een kleine, nieuwe collectie dragen. De wol van mijn favoriete winkel, ook te vinden op de beursvloer - "Recht en Averecht" - is nooit zwaar. In geval van nood leg ik mijn eigen beurs, dan leeg, in die lege lade en berg ik de prachtige wol in mijn tas!

Foto's: Miranda Mosterd - Knit & Knot. Dank aan jou!

Tot Babbelzzz

PS: Bedenk ik mij dat ik het haken heb geleerd in deze stad. Lang geleden op de lagere school...

Reacties (1)

Blij nieuws! Ik ben toegelaten tot de opleiding aan de Dutch Felt Academy. Sprong een gat in de lucht. Had echt wat dagen nodig om te beseffen dat die droom nu werkelijkheid is geworden.
Hoef ik niet eens weken te wachten om daarmee aan de slag te gaan.

Ik ben inmiddels begonnen met het 1e lesblok. De online-lessen met viltopdrachten. Zo leuk. Bij het lesblok hoort ook het kijken naar viltkunstwerken van anderen. Er een verslag over schrijven. Hoe meer je kijkt, hoe meer je leert.

Het 1e lesblok wordt aan het einde van de lente afgesloten met een praktijkweek in Friesland. In Baard. Op het platteland. Al duurt dat wel nog wat weekjes, het is nu wel tijd om onderdak te regelen. Dan is Airbnb een mooie oplossing! Had ik een hele avond nodig om fietsafstanden te checken (Baard heeft geen overnachtingsmogelijkheden), bus- en treinverbindingen op te zoeken, de dienstregelingen in het weekend bekijken. Inmiddels ken ik zo ongeveer alle stations in Friesland, alle dorpjes en gehuchten tussen Sneek en Leeuwarden. Weet ik waar bussen rijden en waar niet. Waar kleine lokale supermarktjes huizen... 

De twee mogelijkheden die enkele kilometers verwijderd zijn van het atelier bleken - precies in de werkwerkperiode - bezet: geboekt door medestudenten? Door twee van de acht andere dames?

Vond ik een bereikbaar onderkomen op 8 kilometer afstand, is ook met een fiets te doen. Een heerlijke 'Buitenplaats' in Boksum. Een compleet huisje. Toepasselijk: voorheen de schapenschuur. Nu verbouwd tot een mooi, rustig, heel licht en ruim onderkomen. En - het kan daar haast niet anders - landelijk gelegen. De eitjes voor je ontbijt, geproduceerd door de lokale kippen in de tuin, staan voor je klaar bij aankomst. Leuk! Ik heb er nu al zin in! 

Tot Babbelzzz

PS: in de recenties las ik dat de schapen voor de raam staan. Kan ik ook daar genieten van wol!


Reacties

Wat jaartjes geleden haakte ik veel te ijverig teveel bloemen voor de bloemenjas van de lantaarnpaal. De niet gebruikte bloemen gingen in een zak. Ik bedacht er ooit één groot bloemenhart van te maken. Haakte nog meer exemplaren bij....

Hier ligt het restant van de bloemen nog los in hartvorm: de lantaarnpaal was al gepimpt. 

Tot uitvoering van het hart kwam het niet: andere prioriteiten.

Het bloemen gingen in de kast. Het plan niet. Af en toe gebruikte ik een enkele bloem om post op te sieren. Maakte ik voor in huis een vaasje met altijd 'verse' kleurrijke bloemen. De rest bewaarde ik.

Nu wordt het tijd om ze voor de dag te halen. Voor het juiste effect de voorraad nog groter te maken. Nog meer bloemen te haken.

Waarom? Om de 5e editie van de Knit & Knotbeurs op te sieren! Als groot bloemenhart van wol (nou ja, acrylgaren) op het hek voor de ingang. Nu nog bekijken hoe ik al die bloemen ga bevestigen.

Het mooiste en praktische lijkt mij een gehaakt of gebreide (rode) hartvorm als basis. Aan de voorkant de gehaakte bloemen. Aan de achterkant een groot bloempatroon mazen: als leiraad én basis het telpatroon van een bloementrui uit een Ariande van 1984. Komt die ook weer eens uit de kast.

Dat basishart maken, zonder patroon, is niet de moeilijkste klus. Het mazen kost vast de nodige tijd: met een goede planning te doen. Met aannaaien van gehaakte bloemen heb ik genoeg ervaring! Moet ik het raadsel nog oplossen hoe die bloemen stevig met naald en draad op de hartvormige ondergrond te bevestigen zonder dat die steken op de achterkant zichtbaar zijn. Een "dubbelwandig" hart, als een quilt doorstikken, zou de mooiste en beste oplossing zijn. Stevigste resultaat opleveren. Zo is schrijvend dit probleem meteen oplost. 

Wat zou het leuk zijn als mijn overschot aan gehaakte bloempjes eindelijk een warm wolhart gaat vormen. Openbaar zichtbaar: alle bezoekers mag verwelkomen. Om hun wolharten sneller te laten kloppen voordat ze het Wol-Walhalla van de Knit- en Knotbeurs in Tilburg betreden! 

Op mijn eigen risico: zulke werkjes zijn al eerder gestolen van de hekken. Gelukkig heb ik ook ervaring in het 'hufterproof' vastzetten van haaksels in de buitenwereld. Dun ijzersterk ijzergaren gebruiken, talloze steekjes maken die je om je om de zoveel centimeter afhecht. Zodat het een hele klus wordt om het werk te verwijderen: je zelf ook ruim een halve dag nodig hebt om alles vast te zetten  (en weer los te maken). 

Met wat geluk én respect van de Tilburgse bevolking plus bezoekers van de stad gaat het hart dit avontuur overleven. Bewaar ik het hart na de beurs op de groeiende stapel oude lantaarnpaaljasjes. Materiaal dat een straatleven achter de rug heeft. Materiaal waar ik ooit iets van ga maken, waarschijnlijk tassen. Omdat handwerk met een zichtbaar leven achter de rug zo boeiend is. Goed te combineren met ander recycelbaar materiaal. Misschien zelfs versleten plastic zakken. Dat is iets voor later, voor ooit. Toekomstige uitdagingen!

Tot Babbelzzz

PS: alles onder enig voorbehoud: de afstemming met de beursorganisatie over de kleine details loopt nog. Een prettig pad vol vertrouwen. En zo ga ik alvast ook aan de slag!


Reacties (1)

Iedereen heeft als kind wel eens spontaan antwoord gegeven op de vraag "Wat ga je later worden?". Ik wist het wel. Heel overtuigend: handwerkjuf. Met de hoogste punten voor creativiteit, handvaardigheid en fantasie (je werd op de lagere school op alles getoetst) zou zoiets mogelijk zijn. Maar toen ik eenmaal voor een vervolgstudie na de middelbare opleiding moest kiezen bleek het vak van hankwerkjuf te zijn uitgestorven.

Verliep mijn toekomst totaal anders. Kwam ik op kantoor terecht, stond aan de wieg van automatisering en softwaretesten. Dat testen werd een vak, ik groeide mee. Beleefde alle facetten van dat vak. Van uitvoering tot planning, coördinatie en management. 

Na 37 jaar fulltime werken kwam daar verandering in. Verdween eind vorig jaar mijn functie. Kon ik als uitvoerend testspecialst mijn werk voortzetten op voorwaarden van diploma's halen en meerdere keren per week zo'n 6 uur OV-uren reizen. Was het kiezen: mijn riante salaris behouden en toegeven aan de eisen. Of in oktober van dit jaar 2018 het pand definitief verlaten met een sociaal plan in handen waarmee ik kan werken aan een andere toekomst.

Ik koos overtuigd voor de laatste optie. Omdat die situatie zoveel kansen biedt. Ik nu echt werk kan maken van mijn 'wat ik later wil worden' vraag. Geen handwerkjuf maar wel zelfstandig creatief onderneemster.

Met een 'wol- en textielmonster' in mijn hart leek het even een lastige keuze. Kies ik voor wol of voor textiel? Na vele dagen onderzoek, opleidingsmogelijkheden in binnen- en buitenland verkennen, lesroosters combineren en wikken en wegen ben ik er uit.

Ik maak geen keuze (of juist wel): ga beiden mogelijkheiden benutten. Inschrijven voor de 2-jarige deeltijdopleiding aan de Dutch Felt Academy in Friesland die in april start. En de in het najaar te starten Textile Art opleiding. Ook 2-jarige deeltijdopleiding aan de DIY Textile School in Amsterdam. Studies die op mijn lijf zijn geschreven. 

Ik heb er echt waanzinnig veel zin in. De creativiteit kriebelt!

Er zijn ook plannen voor na de opleidingen. Vele plannen. Maar het is nog te vroeg om die hier te benoemen. Alles stapje voor stapje.

De komende maanden en jaren ga ik vanuit mijn hart aan het werk. Vol passie aan de slag. En dat voelt o zo goed! Wellicht is dit de beste beslissing ooit (maar ook de moeilijkste in mijn werkzaam leven) waar ik nog jaren plezier aan ga beleven!

Tot Babbelzzz

 

Reacties (1)

Alle To-Do's afgevinkt en De Dolle (zon-)Dag overleefd! 

Een huis vol gasten en gezelligheid, een gepimpte straat en een lange bonte stoet die daarin voorbij trok. Ook veel kou en wind buiten. Daarna binnen opwarmen met warme worstenbroodjes, hete soep in 3 smaken, wat kratten bier en andere drank. En de nodige snacks.

We hadden geluk. De fikse hagelbuien kwamen na de optocht. Helaas was al de voorgaande wind en koude niet bevorderlijk voor de levensduur van ballonnen. De reuze bloemen aan het balkon hingen al snel op 'half elf'. Na de optocht heb ik ze herschikt zodat ze hopelijk de carnavalsdagen kunnen uitzingen. Op halve kracht, dat wel. 

Die ballonnen ophangen was een last-minute activiteit. Op zaterdagavond in het donker. Het is fasinerend om te zien hoe een professionele ballonkunstenares, zus van buuf, te werk gaat. Wij pompten de ballonnen van ons pee-manneke (zie je hem bungelen) met een handpompje op. Zij heeft een ware 'luchtfabriek': binnen drie seconden zijn er twee ballonnen perfect gevuld met lucht! Wordt een ontwerp ter plekke moeiteloos aangepast. Echt kunst-vakwerk!

Mijn kleurrijke papieren bloemen voor het raam aan de binnenkant (op de foto niet goed zichtbaar) hangen er nog wel fier, fris en fleurig blij. Die overleven binnen zo'n feest met gemak!

Tot Babbelzzz

Reacties

Met nog zere vingers van het ballonknopen- Pee zit nog steeds in het ligbad want ballonnen houden niet van vrieskou en sneeuw - heb ik gewerkt aan de raamversiering. Het raam met uitzicht op de lantaarnpaal waaraan sinds donderdagavond de stoffen 'peeëndame' hangt. En alle andere peeën hangen ook op palen. 

Die dame heeft het zwaar: eerst een flinke wind. Gelukkig kon ze dat hebben. Een enkele los geraakte gehaakte wokkellok. Dat kan de dame wel hebben. Nu ligt er sneeuw op haar kapsel. Is dat kapsel vast bevroren: natuurlijke haarlak! 'Leeuwtje' hangt een paal verder: die is zo stevig in elkaar gezet dat hij geen krimp zal geven. Leuk: vandaag heeft een onbekende voorbijgangster waarschijnlijk het leeuwtje op de foto gezet. Ze liep voorbij met een grote glimlach, ondanks de kou. Had alleen nog oog voor haar telefoon...foto delen? Qua tijd en afstand past dat wel precies in het scenario. Terwijl ik raamdecoraties maakte. 

Doorzonwoningen uit de jaren '60, zoals ons huis, hebben kamerbrede ramen. In die tijd dacht niemand aan energieverspilling, stookkosten of milieu. Met al jaren dubbelglas spelen die zaken minder. Kost het wel veel tijd om die oppervlakte te versieren! Thema waarop ik de versiering kan/wil baseren hoorde ik woensdagavond tijdens het pee-ballon knopen. Tenslotte moet de aankleding wel passen bij het thema dat buuf en haar zus groots in ballonnen gaan aanbrengen. Zoals je misschien al eerder las een Mexicaans thema.

Diezelfde avond zag ik het eindresultaat al voor ogen. Maar dan is het nog niet gemaakt. Twee avonden, twee middagen en één ochtend maakte ik vele kleurrijke bloemen van papier. Slingers en een bloemenkrans. Crêpepapier heeft inmiddels geen geheimen meer voor mij! En is een nieuwe hobby, geboren. Iets voor na carnaval: zonder tijdsdruk echt mooie bloemen maken van papier.

Nu hangt alles voor het raam. Heerlijk bont te wezen! Tevreden. Al had ik graag meer tijd gehad: dan werd het écht een heel bonte boel! Misschien zaterdagavond nog de bonte puntjes op de i zetten? Zondagochtend snel de frutselresten opruimen...

Al is dat verder frubelen gekkenwerk. Al dat pimpgedoe is slechts voor één dag. Goed is ook prima! 

Toch is niet al dat werk voor één dag: de bloemen ga ik later gebruiken om in vazen te zetten. De bloemenkrans krijgt een mooi plekje op mijn werkkamer: is heel inspirerend. En de andere slingers ook.

Nu nog een zaterdag flink opruimen, poetsen, inkopen checken, andere feestvoorbereidingen... Om vast die zarerdagavond én de zondagavond vermoeid maar tevreden op de bank te duiken. Om na te genieten van het knutselresultaat, de dolle feestdag en de optocht...

Tot Babbelzzz, tot een verslag van de dolle dag of misschien eerder nog met nog veel te maken foto's.

Alaaf, fijne dagen!

Reacties
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Welkom op Babbelzzz
Dit is Babbelzzz....

 

 

 

 

 

 

Mijn persoonlijke weblog die vooral gaat over mijn Vogelhuisstad: door mij gepimpte vogel-huisjes die hele steden vormen tegen de muur.
Met bewoners, ieder met een eigen verhaal. Plus het roddelkrantje "De Kwek", gratis in ieder vlieggat bezorgd. Een wereld op zich!

Naast vogelhuisjes pimpen doe ik andere dingen: (nat)vilten, kaarden, breien, snailmailen en meer.
En haken....

Kun je hier ook aantreffen. Verder ben ik dol  op kunst, vormgeving, textiele vormgeving,  fotografie, Photoshop en muziek. En onze drie Heertjes Katers, de katten. Die hebben een eigen weblog waar ze hun avonturen krabbelen.

Veel lees- beleef- en kijkplezier !

Vogelhuisstad:



Categorieën
Leuk!
Favoriete blogs & meer

"Zilverblauw" Anki maakt ook
mooie posters.
(klik op het plaatje)
 
 

 

 


 

 
 
 
Leukste stoffen web-winkels





 
 
 
Andere zaken
 
 


Beeldend kunstenares Miek
Asselman van Miek
(illustraties & kunst)
 
 
 

Ballonartieste Moniek van Alphen
maakt prachtige creaties
!















Kijk ook...
Kijk ook....
 
  POOTJESTIJD  
 
Onze katten Glammer, Mica
& Pansy krabbelen regelmatig
hun avonturen op een puntje.
 
 

Je bent ook daar welkom!

Wil je een kopje of pootje?
Ze staan spinnend klaar om jullie
te begroeten.....
Tellen maar!
Wij tellen ...

 

 

 

 

 

 

 

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl