Macramé, ik ben er dol op! Leerde het al vele jaren geleden en ben de techniek niet vergeten. Eerder knoopte ik al een plantenhanger van ruw touw. Dit keer vond ik twee bolletjes henneptouw in de schappen van de hobbywinkel. In totaal 60 meter, dat is voldoende voor een hanger: (7 x de lengte) x (aantal benodigde benodigde draden (8)) = 56 meter

Het knopen ging rap. Het henneptouw werkt fijn. Je krijgt er geen zere vingers van. Heb ook nog twee bollen sisal liggen, met die hanger zal dit een heel ander verhaal worden. Pleisterwerk.

Zelfs de spijker om de hanger op te hangen sloeg ik zelf. Opmerkelijk want ik vrees het beklimmen van keuken- en nog hogere huishoudtrappen. Met bevende benen op de trap sloeg ik de spijker in één keer raak in het hout. Geen kapot vensterglas (2 cm hoger zit giga duur speciaal vensterglas) en geen blauwe duim. Kwam ik heelhuids de trap af en hing de plant! 

En zie meteen aan de kast mijn laatste haaksel: de omslagdoek c.q. sjaal waar ik al veel warmte van heb gehad en die je deze dagen nog best kunt gebruiken...

Tot Babbelzzz

Reacties

Ooit begon ik met snailmailen: lange brieven met leuks voor de ontvangster versturen. Via Tante Jannie's Postkamer. De eerste poststukken legde ik uitgebreid vast op de foto. En beschreef ik hier.

Na een aantal poststukken ben ik daar mee gestopt. Tenslotte is de post voor de ontvangster. Enkel een opmerkelijk stuk heb ik nog vastgelegd voor het versturen. Maar ik heb heel wat thema's met liefde en veel plezier uitgewerkt...altijd zo leuk om te doen. En vrijwel altijd stuur ik wel een zelf gemaakt haakwerkje mee. Of een kleine dromenvanger, handgevilt item en/of borduurseltje...

Hier een kleine greep van wat werkjes die in een envelop de deur verlieten:

Wol gevilt en geborduurd

Geborduurd...

En dromenvangers (op de foto helaas al ingepakt)

En vele kleurige post...

En nu mocht ik mijn 50e poststuk maken. Dat is toch een mijlpaal, een feestje waard! En ging ik flink inpakken zodat de ontvangster heerlijk kan uitpakken. Ik koos uit haar lijstje van 'vind ik leuk' een uitdagend thema om uit te werken. Japan en sushi. Een thema dat direct in het oog sprong en waar ik bij het lezen al beelden bij kreeg. Japanse tekens, schreeuwerige kleuren en gehaakte sushi!

Besloot om haar tijdens deze jubileumpost mee op reis te nemen naar Japan. Naar het land van de rijzende zon: van hier tot Tokyo. Maakte een reisgidsje met tekeningen, de route, weetje over die stad. En natuurlijk stond in dat boekje ook de songtekst van Gruppo Sportivo, het nummer Tokyo! "And in my new Toyota it's not so far away..."

Heb heel wat Japanse tekens gekrabbeld, met dank aan Google Translate. Heb door de digitale zoektocht voor de reisgids zo ongeveer half Tokyo gezien. En overweeg nu zelfs die stad eens te bezoeken want ik wil met eigen ogen zien dat je daar een bosje bloemen uit de automaat kunt trekken! En of Mount Fuiji, zo'n honderd kilometer verwijderd van de stad, echt zichtbaar hoog uitsteekt boven de stad...

Nu is de post klaar...dit wil zeggen: de envelop is vol! Nu hopen dat er voor de 50x iemand blij wordt van mijn post. Omdat echte post zoveel leuker is!

Tot Babbelzzz

 

Reacties (3)

Het is gelukt! Voor de vijfde keer hulden buurvrouw Anke en ik de lantaarnpaal in een nieuw jasje. Dit keer binnen twee weken gehaakt. Al was het bevestigen dit keer veel werk. Gelukkig werkte het weer mee, in een herfstzonnetje was het goed 'werken'.

Het was nodig, zie hier de paal voordat we hem zijn versleten jas uittrokken.

Hoe verrast waren we toen bleek dat de achterkant (natuurlijk!) nog de volle kleuren had. En hoe smerig de lap na twee jaar aanvoelde. Stug, hard en rubberachtig. Van al het fijnstof en uitlaatgassen. En verfdampen want de lap is anderhalf jaar geleden op verzoek van de schilders even verwijderd (ze vonden het zonde om hem kapot te knippen), mochten we hem de dag na de schilderbeurt weer bevestigen. Wat we ook hebben gedaan. Het acrylgaren aan de binnenkant voelt aan als zacht fluweel, heel pluizig. Wel pluis dat plakt op een rubberachtige ondergrond, de goede buitenkant. Echt bizar hoe al die elementen inwerken op het garen.

Hoog tijd voor een nieuw fris jasje. Nog zacht, 100% katoen. Kan weer door vele handen worden omvat en geknuffeld. Want dat gebeurt écht regelmatig. Dagelijks. Zelfs de verweerde lap kreeg nog dagelijks aanrakingen.

Werk aan de paal...

Waren we net klaar met het vervangen van de jas, een moment waarop we traditioneel een glaasje bubbels drinken bij de paal, kwam een klein jongetje langs met zijn vader. Dat jongetje zei "Ik aai jullie paal altijd als ik er langs loop!" Leuk toch?

Nu dan, voor alle aaiende en knuffelende kinderen, jeugd en volwassenen die langzaam gaan fietsen (desnoods even tegen de rijrichting in) om de paal te bewonderen, automobilisten die even afremmen om te kijken en voor iedereen die de paal met een glimlach voorbij loopt....een nieuw fris jasje vol kleur!

Dat maakt het zo leuk om voor de paal te haken (of breien zoals in het verleden): iedereen wordt er blij van!

En de lantaarnpaal? Die kan weer doen waarvoor hij gemaakt is: stralen !!!

Tot Babbelzzz

Reacties

Dit haakwerk, een 'jas' is voor een lang, slank model. In vooral fleurige, tikje herfstachtige tinten. En inmiddels is het haakwerk klaar.

Een nieuwe jas voor de lantaarnpaal. Zoals gebruikelijk zorgt buurvrouw Anke voor de bovenste helft, dit is slechts een 'halve jas' van ruim 1,5 meter lang. De lantaarnpaal voor onze deur is wel toe aan een nieuw exemplaar want de huidige jas is verbleekt tot zachte pastelkleuren. Maar die jas is dan ook bijna 2 jaar oud. Al vind ik die verweerde kleuren prachtig. 

Benieuwd. Zal deze jas goed passen? Gaat het lukken om deze lap goed te bevestigen? Het is dit keer geen recht toe, recht aan lap. Hoe ziet het geheel eruit? En hoe houdt zich 100% katoen op zo'n paal, in weer en wind, in zon en regen. Zouden de uitlaatgassen van het verkeer snel vat hebben op de lap? De pekel in de winter? De vorige vier jassen waren steeds gemaakt met wol/acryl draad. Dat houdt zich prima. Nu dus een jas van zuiver katoendraad. Toch spannend!

Natuurlijk heeft vooral het daglicht (en hopelijk nog veel zon) invloed op de kleur. Ook deze jas heeft geen eeuwig leven! Eerst maar eens bevestigen... wordt vervolgd.

Tot Babbelzzz

Reacties

Ik leerde het al vele jaren geleden. Macramé. Moeilijk is het absoluut niet. Maar leuk om te doen is het wel!

En maakte ik dit weekend deze plantenhanger. Nu hangt er een oud Lantaarnplantje in. Het plantje heeft betere tijden gekend. Maar heeft de afgelopen weken volop bloementjes geproduceerd, is nu een beetje aan het einde van zijn/haar latijn. Komt er wel weer bovenop, zeker als je zo heerlijk mag hangen! 

Deze hanger maakte ik van echt touw met een tikje muffe jute-geur. Die muffige geur past wel perfect bij de hanger: een icoon uit de jaren '70. En nee, we gaan de muren nu niet paars en oranje verven. En die zitkuil zit er ook niet in!

Toch duiken zulke hangers steeds vaker op. Zoals in Amsterdam. Pracht in The Student Hotel...

Tot Babbelzzz

Reacties

Heerlijk weer om in de tuin te werken aan de dromenvangers.

De eerste hing ik, ter inspiratie, in de tuin.

Toch werd de nieuwe dromenvanger heel anders. Helemaal wit en creme kleurig. Met veel kant en wat kraaltjes. Her en der een heel klein zilverkleurig accentje. Hoewel ik dol ben op kleur vind ik deze toch mooi.

Ook leuk voor op een bruiloft. Als kado voor een nieuwbakken bruidspaar om tijdens de wittebroodsweken boven het huwelijksbed te hangen? Maar je kunt er meer mee. Ook leuk voor op een bruiloft: hang er dunne witte draadjes aan met aan het uiteinde kleine klemmetjes of paperclips. Allemaal van verschillende lengte. De gasten kunnen dan de felicitaties op kleine (witte) kaartjes (knip ze eventueel in veervorm) schrijven en die aan de touwtjes bevestigen. Dat wordt dan een volle bos 'veren' met gelukswensen!

Tot Babbelzzz




Reacties

Ik maakte er al drie. Kleintjes. Twee gaf ik er weg en eentje hield ik er zelf: dromenvangers!

De dromenvanger die bleef zie ik regelmatig en nog steeds vind ik hem ontzettend mooi.
Maar hij bezorgt me ook kriebels, schijnt onhoorbaar te roepen "Meer, meer, meer...!"

Deze roept om meer:

En ik heb een goed creatief gehoor. Of heb ik het dromenvanger-virus opgelopen?

De laatste dagen 'droom' ik over grote dromenvangers, vol echte vogelveren, hout, lint, houten kralen, schelpen, steentjes.
Met kantwerk en zonder. Met leer en vilt. Met sof en bedels. Natuurlijk en kleurrijk. Een en meerdere ringen...
Tientallen uitvoeringen doemen op in mijn hoofd. Tijd om de handen uit de mouw te steken en dromen waar te maken.

Al moet ik wachten op het bestelde materiaal. Pracht materiaal, echte veren: van de zilverfazant, de wilde kalkoen en nog meer  gevogelte. 
Mooie takjes heb ik al gezocht, in de tuin. Die liggen te drogen. Stenen vond ik al jaren geleden in Ierland en Schotland.
Ik had nog een ander vooruitziend blik: kocht een half jaar geleden al ringen in alle mogelijke maten, voor het geval ik ze ooit nodig zou hebben. Nu hangen ze ongeduldig aan de muur...of ben ik degene die ongeduldig is?

Ja, ik ben ongeduldig. Het kriebelt werkelijk aan alle kanten, ik denk enkel nog in dromenvangers. En tot het dromen vangen kan beginnen, ik bedoel het maken van, blijf ik dromen over al dat zoet moois. Want mooi kunnen ze zijn....

Ze raken mij. Ze prikkelen me. Daar moet iets moois uit voortkomen. Vast niet één grote vanger. Ik ga nog vele dromen vangen!

Wordt nog zeker vervolgd,
Tot Babbelzzz,

 





Reacties

Wikipedia is duidelijk over de pannenlap:

Een pannenlap bestaat uit een dik stuk stof en wordt gebruikt om een hete pan of ovenschalen mee op te tillen.
Gebruikelijke manieren en stoffen om pannenlappen van te maken:

- dikke katoenen badstof
- gehaakte of gebreide katoen
- gewatteerde katoenen stof

Tot zover de Wiki-uitleg. Oersaai keuken-gerei? Tijd om de pannenlap een nieuwe betekenis te geven al blijf ik bij het gebruikelijk materiaal: gehaakte katoen.

De pannenlap krijgt, in mijn leven, een nieuw doel. Een nieuw praktisch doch noodzakelijke betekenis. Vochtvanger en spoorverberger. De keukenmuur wil de oorzaak van de vochtsporen maar niet prijsgeven. Verschillende loodgieters hebben zich er 'dood' op staan staren en hun kunde toegepast maar dit alles zonder succes. Het lijkt wel een soort 'verschijning': dan lopen de tranen over de muur. De verschijning toont zich enkel onder bijzondere omstandigheden: als de hemel het echt moeilijk heeft en zich uit in niet te bedaren stortbuien. Zolang de muur niet aangeeft waarom de muur ontvankelijk is voor deze tranen is overschilderen geen optie.

En ga ik over op een lapmiddel: de pannenlap. Niet eentje, daar is het spoor te groot voor. Bovendien is 1 lap geen lap, dus vele  kleurige lappen. Weg sporen. En kan de muur, zo nodig,  de hemeltranen opvangen en drogen aan de pannenlap. Daar kan een gehaakte muur-pannenlap wel tegen!

Het tranendal-spoor op de muur....

En de oplossing in de maak...

Nog even doorhaken. De lucht lucht zich nu soms nog met een bui. Dat mag. Niet erg want na de drup komt zonneschijn.
En anders zorgen deze lapmiddelen, mijn pannenlappen, voor een zonnige sfeer!

Tot Babbelzzz





Reacties

De lente is er! Voel je het ook in de lucht en zie jij ook die prachtige bloesem in de bomen pronken?
Daar word je toch vrolijk van.

Die vrolijkheid vier ik. Met gehaakte jasbeschermers voor mijn fiets. Zodat ik, als de zon even achter een wolk schijnt, toch het vrolijke lentegevoel beleef. En nu maar fietsen!

Of toch haken? Patroon is afkomstig uit Mollie Make. Nog voordat de lapjes de fiets zagen kreeg ik een idee. Waarom niet een eigen ontwerp maken? En dat plan én ontwerp zit in mijn hoofd...maar eerst ben ik blij met deze lapjes. Geen project waar ik geregeld aan werkte: in totaal deed ik er anderhalf jaar over om deze te maken.

Tot Babbelzzz


Reacties

Oef, wat vliegt de tijd voorbij!

De inspiratie en de tijd om deze blogsite bij te werken ontbrak de afgelopen maanden. Maar om nu, in de lente, nog kerstballen te tonen is zelfs mij té dol. 

Het eerste kwartaal van dit jaar is nu bijna voorbij. Een kwartaal dat vooral in het teken van de zoektocht stond. Naar Glammer, onze kleine Britse Korthaar. Die eind januari op een avond niet meer naar huis kwam. Terwijl ik hevig hakend bezig was met de jasbeschermer voor mijn fiets. Vanaf dat moment waren alle activiteiten gericht op het zoeken en vinden van Glammer. Juist op het moment dat ik toch echt begon te denken dat ik hem nooit meer zou zien, precies 3 weken na zijn verdwijning, werd hij magertjes maar vol leven en gezond aangetroffen door een straatbewoner die hem naar ons bracht! Met het vervolg, zijn vermissing overal afmelden, was ik nog dagen bezig.

Na de verwondering dat onze vriend weer thuis was duurde het even voordat ik de haaknaald ter hand nam. Het 'creatieve evenwicht' was even kwijt na al die onrust. Dan maar snailmails maken, altijd leuk om te doen. Iets dat ik dan ook deed.

Zo maakte ik ook een 'gruwelijke' snailmail. De ontvangster was fan van thrillers, enge thema's en horror, ze kreeg dan ook een snailmail vol 'enge' plaatjes en bloedrode nagellak spetters. Om te zorgen dat ze toch rustig kon slapen na de ontvangst van die post maakt ik een dromenvanger.

Nu gloort de lente..tijd om de jasbeschermers af te maken. De ene kant is klaar. 

Ik hoop de komende week ook de andere kant af te ronden. Om daarna fleurig door de lente te fietsen.
Ook de vogelhuisjes staan ongeduldig te wachten...ik denk dat de tijden opnieuw gaan vliegen!  

Tot Babbelzzz

 

Alles gaat snel...ook de groei van de moestuintjes. De wortels schoten al wortels door de kweekpot. Alles moest nodig worden verpot. Naar een groter potje, in afwachting van een verdere voorspoedige groei. Om in de meimaand de plantjes toe te vertrouwen aan de volle grond. Spannend...zouden ze het redden? 

Ook de laatste zaailingen en de lastige ontkiemers piepen op....


Reacties
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Welkom op Babbelzzz
Dit is Babbelzzz....

 

 

 

 

 

 

Mijn persoonlijke weblog die vooral gaat over mijn Vogelhuisstad: door mij gepimpte vogel-huisjes die hele steden vormen tegen de muur.
Met bewoners, ieder met een eigen verhaal. Plus het roddelkrantje "De Kwek", gratis in ieder vlieggat bezorgd. Een wereld op zich!

Naast vogelhuisjes pimpen doe ik andere dingen: (nat)vilten, kaarden, breien, snailmailen en meer.
En haken....

Kun je hier ook aantreffen. Verder ben ik dol  op kunst, vormgeving, textiele vormgeving,  fotografie, Photoshop en muziek. En onze drie Heertjes Katers, de katten. Die hebben een eigen weblog waar ze hun avonturen krabbelen.

Veel lees- beleef- en kijkplezier !

Vogelhuisstad:



Categorieën
Leuk!
Favoriete blogs & meer

"Zilverblauw" Anki maakt ook
mooie posters.
(klik op het plaatje)
 
 

 

 


 

 
 
 
Leukste stoffen web-winkels





 
 
 
Andere zaken
 
 


Beeldend kunstenares Miek
Asselman van Miek
(illustraties & kunst)
 
 
 

Ballonartieste Moniek van Alphen
maakt prachtige creaties
!















Kijk ook...
Kijk ook....
 
  POOTJESTIJD  
 
Onze katten Glammer, Mica
& Pansy krabbelen regelmatig
hun avonturen op een puntje.
 
 

Je bent ook daar welkom!

Wil je een kopje of pootje?
Ze staan spinnend klaar om jullie
te begroeten.....
Tellen maar!
Wij tellen ...

 

 

 

 

 

 

 

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl