Vanmorgen was het heerlijk weer. In een heerlijk zonnetje heb ik met buurvrouw onze lantaarnpaal weer laten stralen. Met een nieuw gehaakt jasje. Jasje nr. 6. En kijk: het staat hem weer prachtig!

Mijn deel, het onderste stuk, vooraf nog even op de foto gezet.

En de lantaarnpaal? Die kan weer genieten van glimlachende voorbijgangers, vaart minderende auto's en vast weer veel handtastelijkheden!

Tot Babbelzzz

PS: de jas hing nog geen uur toen ik uit het raam kijkend toch even schrok: de lantaarnpaal-onderhoudwagen kwam aangereden...O nee! Maar die reed rustig verder en kwam een minuut of vijf later weer langs. Tja, die werklui houden natuurlijk van lantaarnpalen: wilde dit mooiste exemplaar van het dorp bewonderen. Al zal het vooral toeval zijn geweest....

 

Reacties

De eerste maand van het nieuwe jaar is voorbij. De maand waarin de nieuwjaarsborrels worden gehouden. Zo ook in onze straat en bij zo'n bijeenkomst wordt meestal het haakwerk om de lantaarnpaal voor de deur besproken.

Dit jaar waren we zelf niet bij die borrel. De staat van het haakwerk om de paal, compleet verbleekt en een tikje rafelig, zal zeker de tongen in beweging hebben gebracht. Ik kreeg kort na die borrel dan ook de vraag van de buurvrouw. "Zullen we een nieuw jasje haken? Dit patroon ... wel heel bewerkelijk". Prima plan, doen we. En over de werkverdeling maken we al helemaal geen woorden. Traditioneel haak ik het 'lange dikke deel" en buuf de smallere bovenkant.

Toch gaat de paal eerst een ander jasje dragen. Tijdens carnaval, zijn Dongens Peeënrijk-jasje. De jas van wat jaren geleden die we hebben bewaard, kan zo weer om de paal. 

Die groen-oranje feestjas kun je na dat feest niet maanden laten hangen. Is het zaak om te zorgen dat als de confetti en ballonnen worden opgeruimd ook de paal een nieuwe outfit krijgt. Want een kale paal...dat kan echt niet!

Het patroon is weer prachtig, inderdaad behoorlijk bewerkelijk. Maar leuk om te maken.

Werk in uitvoering

Het bevestigen wordt dit keer een monnikenwerkje. Voorheen kwamen we weg met grote steken en waren we een uurtje later warm thuis. Dit keer zeker niet. Is het hopen dat na carnaval de dagen zonnig en warm zijn: het in de (vries)kou, in onmogelijke houdingen of hoog op een trap, vele uren ontelbare ministeekjes maken is absoluut geen pretje.

De nieuwe jas zal om de paal verschijnen. En zal er weer over deze 'praatpaal' worden gesproken. Maar dan anders.

Dat praatje wordt hier nog vervolgd,

Tot Babbelzzz

 


Reacties

Snailmailen, post maken met een handgeschreven lange brief, vind ik leuk om te doen. Totaal onbekende mensen verrassen met mooie, leuke post. Post in thema maken, afgestemd op de interessse van de ontvangster. Na het versturen wachten op de bevestiging van ontvangst. Valt de post in de smaak?

Deze zomer, begin augustus, verstuurde ik ook post. Thema haken: daar weet ik wel raad mee. Had dit keer de envelop voor de brief, in de verzend-envelop, ook gehaakt. En veel meer haaksels in een eigen gemaakt boekje verwerkt.

Begon na het versturen het wachten. Dit keer lang wachten. Er kwam geen antwoord. Dan denk je eerst 'vakantietijd, ze is vast weg'.

Na zes weken wachten ga je twijfelen. Heb ik er wel postzegels op geplakt? Op zich geen rare gedachte. Ooit gooide ik, met een hoofd dat vooral bezig was de zoektocht naar onze vermiste kat, een stapel ansichtkaarten in de brievenbus. In de zoek- en flyertocht kwam ik daar toch langs. De eerste 8 kaarten lagen al in de bus toen ik de 2 resterende kaarten in mijn hand omdraaide en tot mijn schrik zag dat de postzegels ontbraken! Het merendeel is toch aangekomen. Sinds die tijd controleer ik alle post voordat die in de bus ploft. 

Zou de post onderweg van vorm zijn veranderd en niet meer in een brievenbus passen? Een voor mij overbodig haakboekje vol patronen, losse items en het dikke boekje vol haakwerk: als dit gaat schuiven, alles op elkaar komt te liggen, is de envelop te dik. 

Dit risico bande ik uit. Noem het inbinden. Met karton maakte ik een constructie die enige verplaatsing onmogelijk maakte. Geen beweging in te krijgen. Zelfs niet na wild zwaaien en meerdere keren op- en neer duwen door de eigen brievenbus. Vakkundig getest! Adressering aanwezig en juist, bewust de envelop niet versierd. Gewoon een brown-paper met dikke, stevige tape. Afzender-adres op de achterkant vermeld.

Wordt je post niet binnen redelijke periode afgemeld krijg je een mailtje van de organisator. Zowel de ontvangster als de maakster van de post. Ja, post echt verzonden. De ontvangster reageerde niet op de mail, zo bleek. Ook niet op een herinnering.

Wat ging hier fout?

Dat de post onderweg is 'verdwenen' of niet is bezorgd sluit ik uit. Mijn vertrouwen in Post-NL is groot. Tante Post heeft alle poststukken en vele honderden ansichtkaarten ook bezorgd. Bovendien zou de ontvangster dan reageren op de mail, aangeven dat ze nog niets heeft ontvangen.

Er moeten andere redenen zijn waardoor deze post niet door de ontvangster is ontvangen/afgemeld. Recent verhuisd en nieuw emailadres? Lange tijd afwezig? Laptop/telefoon/pc gestolen of geblokkeerd? Het blijft gissen. En vooral stil.

Misschien dat ooit het raadsel van deze post wordt opgelost:

En zo niet, dan is het echt jammer. Want deze post was haar van harte gegund!

Tot Babbelzzz,

PS: de gehaakte deken uit de vorige blog is al weken klaar. Inmiddels de dagelijkse slaapplaats van de kater die maakte dat ik vergat postzegels te plakken. Die na drie weken zoeken, buurtonderzoek en flyeracties uiteindelijk mager, gezond en vol leven aan de voordeur werd afgeleverd. Ook zonder postzegel... Als dank ging er een prachtige bos bloemen met een heel dankbaar kattenbelletje naar de vinder/bezorger.

Reacties

Al wat jaren geleden haakte ik mijn eerste deken. Ik deed er jaren over en nog moeten de laatste draadjes worden ingestopt.

Deze deken is een heel ander verhaal. De deken is bijna klaar. 52 blokken zijn klaar, nog 12 blokken te haken en een rand. En dit keer heb ik de draadjes meteen weggewerkt. Al was een inhaalslag nodig, ik bedenk zoiets halverwege het werk...

Het wordt tijd om na te denken over het volgende haakproject. Iets dat ik eerlijk gezegd al heb gedaan. Dat gaat een heerlijk haakwerkje worden, eentje om van te smullen. Met borduursel, kraaltjes en meer gecombineerd. Zonder patroon of voorbeeld. Maar dat is geen probleem! Ik zou er nu al aan willen beginnen.

Toch eerst deze deken afhaken!

Tot Babbelzzz

Reacties (1)

Twee jaar geleden haakte een deken. De Crochet Along 2014. Niet mijn eerste gehaakte deken want er lagen al twee gehaakte dekens ergens in hoekjes: in de kamer en op zolder. En al is Vogelhuisstad nog niet klaar, liggen er nog stapels boeken klaar om te lezen, krijg ik teken-inspiratie van Katie Daisy, zijn er nog brieven te schrijven, 'n oude kast te verven, macramé-, vilt- en weefplannen, wacht een poppenhuis op een renovatieplan... haken blijkt toch een niet te negeren virus.

En precies in een drukke (werk-)tijd steekt dat virus zijn kop op. Wilde ik eerst aanhaken op een nieuwe haak-cal "Frida's Flower". Die deken wordt gemaakt van Stylecraft garen. Het acryl garen dat ik ook gebruikte voor de Crochet Along. Garen dat ik toen al iets vond missen...uitstraling. Nu vind ik acrylgaren perfect voor lantaarnpaal-haaksels maar niet voor een deken. Zo'n ding moet wel plezierig aanvoelen en niet kriebelen.

Mijn eerste deken maakte ik Katia Mississippi 3. 60% katoen, 40% acryl. Ideaal garen in prachtige kleuren en heerlijk zacht. Ik had destijds 22 verschillende kleuren gebruikt en van iedere kleur nog wel een halve of hele bol over. Ik haakte vijf 'Frida's Flowers' met Katia. Geen moeilijk haakwerk. Bij de eerste drie bloemen was ik nog enthousiast. Bij de vijfde dacht ik: 'Nee, zo'n deken wil ik niet'. Ook niet in aangepaste vorm, een eigen ontwerp dat inmiddels door mijn hoofd spookte.

Toen zag ik deze deken...

(Foto's van Pigtails.blogspot.nl, Magda de Lange)

En inmiddels zijn er 17 blokken klaar. Haakt heerlijk weg met Katia. Wordt een kleurenpracht. Mijn oude restjes zijn aangevuld met de nieuwe kleuren. Vele zoete zomerse pastelkleuren. Goed voor heel veel haakplezier. En voor een grote gehaakte deken die uiteindelijk vast ook ergens in een hoek verdwijnt.

Om van de restjes weer een ander deken te haken?

Tot babbelzzz

   

 

Reacties

Special for the guests from Knithacker (Knithacker.com/2016/04/03/go-around-the-world-with-seven-times-with-ganesha-free-crochet-patterns) Ganesha ready for the trip round Europe in a Indian Style Taxi.

Tot Babbelzzz

 

 

Reacties

Macramé, ik ben er dol op! Leerde het al vele jaren geleden en ben de techniek niet vergeten. Eerder knoopte ik al een plantenhanger van ruw touw. Dit keer vond ik twee bolletjes henneptouw in de schappen van de hobbywinkel. In totaal 60 meter, dat is voldoende voor een hanger: (7 x de lengte) x (aantal benodigde benodigde draden (8)) = 56 meter

Het knopen ging rap. Het henneptouw werkt fijn. Je krijgt er geen zere vingers van. Heb ook nog twee bollen sisal liggen, met die hanger zal dit een heel ander verhaal worden. Pleisterwerk.

Zelfs de spijker om de hanger op te hangen sloeg ik zelf. Opmerkelijk want ik vrees het beklimmen van keuken- en nog hogere huishoudtrappen. Met bevende benen op de trap sloeg ik de spijker in één keer raak in het hout. Geen kapot vensterglas (2 cm hoger zit giga duur speciaal vensterglas) en geen blauwe duim. Kwam ik heelhuids de trap af en hing de plant! 

En zie meteen aan de kast mijn laatste haaksel: de omslagdoek c.q. sjaal waar ik al veel warmte van heb gehad en die je deze dagen nog best kunt gebruiken...

Tot Babbelzzz

Reacties

Ooit begon ik met snailmailen: lange brieven met leuks voor de ontvangster versturen. Via Tante Jannie's Postkamer. De eerste poststukken legde ik uitgebreid vast op de foto. En beschreef ik hier.

Na een aantal poststukken ben ik daar mee gestopt. Tenslotte is de post voor de ontvangster. Enkel een opmerkelijk stuk heb ik nog vastgelegd voor het versturen. Maar ik heb heel wat thema's met liefde en veel plezier uitgewerkt...altijd zo leuk om te doen. En vrijwel altijd stuur ik wel een zelf gemaakt haakwerkje mee. Of een kleine dromenvanger, handgevilt item en/of borduurseltje...

Hier een kleine greep van wat werkjes die in een envelop de deur verlieten:

Wol gevilt en geborduurd

Geborduurd...

En dromenvangers (op de foto helaas al ingepakt)

En vele kleurige post...

En nu mocht ik mijn 50e poststuk maken. Dat is toch een mijlpaal, een feestje waard! En ging ik flink inpakken zodat de ontvangster heerlijk kan uitpakken. Ik koos uit haar lijstje van 'vind ik leuk' een uitdagend thema om uit te werken. Japan en sushi. Een thema dat direct in het oog sprong en waar ik bij het lezen al beelden bij kreeg. Japanse tekens, schreeuwerige kleuren en gehaakte sushi!

Besloot om haar tijdens deze jubileumpost mee op reis te nemen naar Japan. Naar het land van de rijzende zon: van hier tot Tokyo. Maakte een reisgidsje met tekeningen, de route, weetje over die stad. En natuurlijk stond in dat boekje ook de songtekst van Gruppo Sportivo, het nummer Tokyo! "And in my new Toyota it's not so far away..."

Heb heel wat Japanse tekens gekrabbeld, met dank aan Google Translate. Heb door de digitale zoektocht voor de reisgids zo ongeveer half Tokyo gezien. En overweeg nu zelfs die stad eens te bezoeken want ik wil met eigen ogen zien dat je daar een bosje bloemen uit de automaat kunt trekken! En of Mount Fuiji, zo'n honderd kilometer verwijderd van de stad, echt zichtbaar hoog uitsteekt boven de stad...

Nu is de post klaar...dit wil zeggen: de envelop is vol! Nu hopen dat er voor de 50x iemand blij wordt van mijn post. Omdat echte post zoveel leuker is!

Tot Babbelzzz

 

Reacties (3)

Het is gelukt! Voor de vijfde keer hulden buurvrouw Anke en ik de lantaarnpaal in een nieuw jasje. Dit keer binnen twee weken gehaakt. Al was het bevestigen dit keer veel werk. Gelukkig werkte het weer mee, in een herfstzonnetje was het goed 'werken'.

Het was nodig, zie hier de paal voordat we hem zijn versleten jas uittrokken.

Hoe verrast waren we toen bleek dat de achterkant (natuurlijk!) nog de volle kleuren had. En hoe smerig de lap na twee jaar aanvoelde. Stug, hard en rubberachtig. Van al het fijnstof en uitlaatgassen. En verfdampen want de lap is anderhalf jaar geleden op verzoek van de schilders even verwijderd (ze vonden het zonde om hem kapot te knippen), mochten we hem de dag na de schilderbeurt weer bevestigen. Wat we ook hebben gedaan. Het acrylgaren aan de binnenkant voelt aan als zacht fluweel, heel pluizig. Wel pluis dat plakt op een rubberachtige ondergrond, de goede buitenkant. Echt bizar hoe al die elementen inwerken op het garen.

Hoog tijd voor een nieuw fris jasje. Nog zacht, 100% katoen. Kan weer door vele handen worden omvat en geknuffeld. Want dat gebeurt écht regelmatig. Dagelijks. Zelfs de verweerde lap kreeg nog dagelijks aanrakingen.

Werk aan de paal...

Waren we net klaar met het vervangen van de jas, een moment waarop we traditioneel een glaasje bubbels drinken bij de paal, kwam een klein jongetje langs met zijn vader. Dat jongetje zei "Ik aai jullie paal altijd als ik er langs loop!" Leuk toch?

Nu dan, voor alle aaiende en knuffelende kinderen, jeugd en volwassenen die langzaam gaan fietsen (desnoods even tegen de rijrichting in) om de paal te bewonderen, automobilisten die even afremmen om te kijken en voor iedereen die de paal met een glimlach voorbij loopt....een nieuw fris jasje vol kleur!

Dat maakt het zo leuk om voor de paal te haken (of breien zoals in het verleden): iedereen wordt er blij van!

En de lantaarnpaal? Die kan weer doen waarvoor hij gemaakt is: stralen !!!

Tot Babbelzzz

Reacties

Dit haakwerk, een 'jas' is voor een lang, slank model. In vooral fleurige, tikje herfstachtige tinten. En inmiddels is het haakwerk klaar.

Een nieuwe jas voor de lantaarnpaal. Zoals gebruikelijk zorgt buurvrouw Anke voor de bovenste helft, dit is slechts een 'halve jas' van ruim 1,5 meter lang. De lantaarnpaal voor onze deur is wel toe aan een nieuw exemplaar want de huidige jas is verbleekt tot zachte pastelkleuren. Maar die jas is dan ook bijna 2 jaar oud. Al vind ik die verweerde kleuren prachtig. 

Benieuwd. Zal deze jas goed passen? Gaat het lukken om deze lap goed te bevestigen? Het is dit keer geen recht toe, recht aan lap. Hoe ziet het geheel eruit? En hoe houdt zich 100% katoen op zo'n paal, in weer en wind, in zon en regen. Zouden de uitlaatgassen van het verkeer snel vat hebben op de lap? De pekel in de winter? De vorige vier jassen waren steeds gemaakt met wol/acryl draad. Dat houdt zich prima. Nu dus een jas van zuiver katoendraad. Toch spannend!

Natuurlijk heeft vooral het daglicht (en hopelijk nog veel zon) invloed op de kleur. Ook deze jas heeft geen eeuwig leven! Eerst maar eens bevestigen... wordt vervolgd.

Tot Babbelzzz

Reacties
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Welkom op Babbelzzz
Dit is Babbelzzz....

 

 

 

 

 

 

Mijn persoonlijke weblog die vooral gaat over mijn Vogelhuisstad: door mij gepimpte vogel-huisjes die hele steden vormen tegen de muur.
Met bewoners, ieder met een eigen verhaal. Plus het roddelkrantje "De Kwek", gratis in ieder vlieggat bezorgd. Een wereld op zich!

Naast vogelhuisjes pimpen doe ik andere dingen: (nat)vilten, kaarden, breien, snailmailen en meer.
En haken....

Kun je hier ook aantreffen. Verder ben ik dol  op kunst, vormgeving, textiele vormgeving,  fotografie, Photoshop en muziek. En onze drie Heertjes Katers, de katten. Die hebben een eigen weblog waar ze hun avonturen krabbelen.

Veel lees- beleef- en kijkplezier !

Vogelhuisstad:



Categorieën
Leuk!
Favoriete blogs & meer

"Zilverblauw" Anki maakt ook
mooie posters.
(klik op het plaatje)
 
 

 

 


 

 
 
 
Leukste stoffen web-winkels





 
 
 
Andere zaken
 
 


Beeldend kunstenares Miek
Asselman van Miek
(illustraties & kunst)
 
 
 

Ballonartieste Moniek van Alphen
maakt prachtige creaties
!















Kijk ook...
Kijk ook....
 
  POOTJESTIJD  
 
Onze katten Glammer, Mica
& Pansy krabbelen regelmatig
hun avonturen op een puntje.
 
 

Je bent ook daar welkom!

Wil je een kopje of pootje?
Ze staan spinnend klaar om jullie
te begroeten.....
Tellen maar!
Wij tellen ...

 

 

 

 

 

 

 

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl