Laatste artikelen

Kwek # 11. April 2017

Gratis bezorgd in ieder vlieggat binnen Vogelhuisstad
Redactie en opmaak: Studio PieP van Bibbelien
Met dank aan Marie, de vliegende correspondente
KweK is een uitgave van Alfonso Del Rio-Riooltje de Pers-Parkiet

Voorwoord BurgeMees

Voorjaar. Lente. Dat zijn altijd drukke tijden in Vogelhuisstad. Eieren leggen en broeden. Maar voordat het zover is moeten de vogelwoningen wel tip-top in orde zijn. Als we even terugblikken in de tijd dan zien we dat er in het najaar hard is gewerkt. Een grijs katachtig monster had de stad gebruikt als oefenmateriaal. Er vielen gewonden maar gelukkig is iedereen hersteld. Het monster bezoekt nog wel eens de stad maar houdt zijn poten onder zijn lijf. Hoeven we niet meer voor te vrezen. De schade aan de huizen is nmiddels hersteld. Zijn we klaar voor een nieuwe lente, een nieuw voorjaar.

Hopelijk worden er vele nieuwe inwoners uitgebroed. Het eksterpaar is al flink aan het nest-zorgen. Ze vliegen af en aan.

Vanwege alle nest- en broedactiviteiten is het circushuis tijdelijk gesloten. Een huis waar we de afgelopen tijd veel plezier van hebben gehad. Artiesten uit heel de wereld vertoonden hun kunsten. Kwamen en vertrokken. Nu is de wereld buiten Vogelhuisstad ons niet geheel onbekend. Al eerder vlogen jonge stedelingen uit om de wereld te ontdekken. Ze stuurden prachtige boekjes vol verhalen terug. En maakten daarmee een verbinding met andere windstreken. Heel belangrijk werk!

Werk dat we moeten voortzetten. Ik kan dan ook goed nieuws melden: er is opnieuw een vogel uitgevlogen. Het is jonge Bente: de roze Pimpelmees die dol is op de lente. Speciaal voor deze missie heeft Marie haar onder de vleugels genomen. Voordat ze uitvloog gaf Marie haar een spoedcursus twitteren. Al noemt Marie dat corresponderen.

Vandaag mocht ik mijn poot zetten op haar vluchtpapieren. Een nieuwe mijlpaal voor Vogelhuisstad: kunnen we in de toekomst ook berichten vanuit het Noordelijke Land tegemoet zien. Een nieuwe verbinding!

Ik houd het kort: de eieren mogen niet afkoelen...

Broed ze! Vergeet niet om na een succesvolle zit je jongen door mij te laten registeren.

BurgeMees

============================================================================================================

Redactioneel stuk door Marie, de vliegende correspondente

Een weekje of wat geleden stond Bente aan mijn vlieggat. Ze was door BurgeMees naar mij gestuurd. "Ik wil uitvliegen, de windstreken verkennen" piepte ze. O Bente, dan moeten we aan de slag. Zonder nestmap en geboortepapieren kom je niet ver. Bovendien moet je vele liedjes kunnen fluiten: communicatief vaardig zijn. Dat laatste was voor Bente geen probleem. Haar twitter- en tweetvermogen is perfect. Als Brabantse Mees moest ze nog even oefenen of de harde G maar die kwam ook als snel uit haar keeltje. Al blijft zo'n harde fluit lastig, misschien dat je ooit toch hoort dat haar roots in deze stad liggen. Nestafkomst kun je niet altijd verzwijgen.

Ik richtte mij met Bente vooral op haar papieren administratie. Met succes: BurgeMees gaf zonder blikken of blozen meteen zijn zegen.


Nu kijken we uit naar de berichtgeving van Bente. Kan nog even duren. Heeft BurgeMees mooi de tijd om een wereldse bibliotheek voor de stad te bouwen. Een plek waar de verhalen van onze uitgevlogen stedelingen voor iedereen beschikbaar zijn. De draad met de wereld. De verbinding zoals hij dat noemt.

Bente, je was een perfecte leerlinge. Vlieg uit, kwetter en twitter in je boekje en laat ons horen, lezen, kijken en ervaren wat jij ervaart!

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Tot Babbelzzz

PS: nu maar hopen dat de ontvangster van Bente dit leest na aankomst van Bente in haar nieuwe warme nest!






Reacties

Zo'n drie jaar geleden begon ik met snailmailen. Maak en verstuur ik post. Het eerste jaar maakte ik vooral boekjes. Ik noemde ze "Plakband-boekjes". Na verloop van tijd begon ik te experimenteren met pocketletters, andere zakjespost, doosjespost en uitklapmapjes. Ik varieer nog wel eens maar de "plakband-boekjes" blijven mijn favoriet.

Het is zo leuk om met het saaie, van een paar vellen stevig papier gemaakte boekje, te zien veranderen in iets moois. Lekker veel ruimte om pimpen! Plakken, kleuren, schrijven, knippen, snijden...alles kan. En je bent niet gebonden aan één thema. Je kunt het opdelen in 'hoofdstukken'. Heerlijk toch?

Veel post gaat de deur uit zonder dat ik foto's maak. Niet omdat de post niet mooi is. Wel omdat de post persoonlijk is voor de ontvangster. Soms rek ik het afscheid nemen van zo'n boekje. Onder de noemer...eerst foto's nemen. (lees: eerst zelf uren genieten van het resultaat; komt vooral voor als de thema's mij persoonlijk raken). Zoals deze poststukken.

Camping snailmail met zelfgemaakt tipi-bouwpakket en mini dromenvanger. Geen boekje maar een niet standaard 'uitklap'mapje. 


Dit boekje kwam al eerder ter sprake...

En de laatste 'uitgestelde' post...

Het maken van de textiele fantasiekever (met gehaakte vleugels van Japans garen met glitter en ijzerdraadpoten) was een ware uitdaging. Wel een leuke uitdaging. En hij paste gelukkig precies in het luciferdoosje!

Toch overweeg ik steeds vaker het snailmailen te verruilen voor een Round Robin project. Lijkt mij erg leuk. Daar is helaas geen of minder ruimte om zelf gemaakte gehaakte vogels, dromenvangers, kevers, tipitenten en meer toe te voegen. Ga ik dat aspect vast missen...  

Maar misschien gaat een Round Robin project én snailmailen toch samen: tenslotte delen ze samen brievenbussen!

Tot babbelzzz

 

Reacties

Afgelopen weekend was het voor mij weer feest in Tilburg. De Knit & Knot beurs opende voor de 3e keer zijn deuren.

Ik ging op vrijdagmiddag. En verheugde mij op de stand van Recht en Averecht. In die winkel in Arnhem had ik eerder dit jaar al kennis gemaakt met het prachtige aanbod wol. Toen gevraagd of ze ook op de beurs zou staan. Ja, dat was het geval.

Bij de ingang pakte ik een beursboekje met plattegrond. Stak het in mijn tas. Om later op zoek te gaan naar Recht en Averecht. Want ik was al direct afgeleid door het mooie wereldse handwerk dat dat bij de ingang aan de wanden hing.

Bij het zien van het soms best tradionele handwerk zat ik plots met mijn hoofd weer in Suriname. Bij de vrouwen in het regenwoud die daar van eenvoudige lappen ook prachtige zaken maken. Mijn daar gekochte (geborduurde) doeken die de vrouwen ook zelf dragen hadden op die wand niet misstaan. Wat je op zo'n beurs niet beseft maar daar in de rimboe wel ziet: alles wordt met heel beperkte middelen gemaakt. Een oude handnaaimachine. Oude lappen stof. De wol moet van ver weg komen: er moet uren worden gevaren in de korjaal, over de rivier met stroomversnellingen. Wol kun je alleen aanschaffen in Paramaribo. Voor zover ik heb gezien. Op de grote half-overdekte maar indrukwekkende markt. Met de huidige crisis daar én de grote prijsstijgingen zullen de Marron-vrouwen nu wel zonder materiaal zitten. Ik ga zeker nog ooit terug naar dat gebied: zal ik restjes wol en garen voor hen meenemen. Wat brei- en haakmateriaal. En kleine handwerkboekjes. gewoon in het Nederlands. Want ook de Marrons beheersen onze taal. Veel kan het niet zijn (je waterdichte tas mag maar een kilo of 5 inhoud bevatten) maar de vrouwen zullen zeker een vreugdedansje maken.

Wat zijn wij hier dan toch verwend!

Inmiddels stond ik op de beursvloer. De plattegrond had ik niet nodig: het viel meteen op dat veel standhouders weer op exact dezelfde plaats stonden als de vorige keer. Ik had vooraf al uitgedokert waar Recht en Averecht de vorige keer stond. Had ik misschien al verwacht dat de vloer weinig verandering zou ondergaan. De meeste mensen houden niet van verandering. Nu ben ik te eigenzinnig voor 'meeste mens' maar ik geef toe: handig was dat wel!

Er waren ook een paar 'nieuwelingen'. Ik kwam terecht bij in een stand die nieuw was. Of die ik voorgaande edities maar zijdelings heb bekeken. Was het er toen te druk, loop ik door...In ieder geval werd ik heel blij in de stand van deze Belgische dame. Japans garen! Dun (handgeverfd) garen vol structuur en glans op een klos. Vleugje zijde. Wauw, ik ben nu 100% fan van ITO!

Wat jammer dat je zulk materiaal maar beperkt wordt aangeboden in Nederland. Net als andere nieuwe garens. Zijde met een RVS kern, garen gemaakt van papier, in water oplosbaar garen, krimp- en vervormbaar garen, smeltgaren, van planten gemaakt garen, koper/bamboe garen...

Ik ga me verdiepen in al die bijzondere garens en hun mogelijkheden. Ik hoop dan ook stilletjes dat de vierde editie van de beurs, in samenwerking met het Textielmuseum, de nieuwste vezels van de toekomst in het zonnetje zet. Misschien dat Hawar dan ook van de partij is...?

Even dromen....Ik zie de grote gehaakte zon van koper- en gouddraad al glinsteren in het (kunst)licht boven de ingang van de Koepelhal. Omgeven door zachte pluizige wolken van vilt die zachtjes wiegen in de wind... In de buiten-workshop breien of haken de mannen hun glinsterende strik om tijdens kerst goed voor de dag te komen. Bij de BBQ, picknickplek en biertap. Ben je als man niet van het 'fijne' strikwerk dan mag je je eigen bedachte tekst op de leren BBQ-short 'intikken'. De kinderen punniken met glitterdraad: om de robotvormen mee te beplakken. Of ontdekken hoe draad in water kan oplossen. Maar je kan natuurlijk ook je eigen lapje breien met Japans garen én eetstokjes als breipennen. Terwijl de oma's, moeders en/of dochters de beurs afstruinen. Want natuurlijk moet ook het kleurige spektakel vol wol en garen gewoon doorgaan!

Ik liep weer heel gelukkig over deze beursvloer. Tikje medelijden had ik wel met de man die zijn 'handig apparaatje' probeerde te verkopen. Om de draad door het oog van de naald te trekken. Veel oog en aandacht voor zijn product kreeg hij niet. Mijn ogen weten zonder bril zo'n oog nog wel te vinden...

Zonder zo'n handig apparaat maar met goed gevulde tassen stapte ik weer naar buiten. Het wolmonster dat blijkbaar in mijn ziel woont was weer getemd én helemaal happy.

Maakte ik met vermoeide voeten een vreugdedansje. Alleen al voor de gedachte dat wij hier zo verwend worden met zoveel pracht binnen handbereik. Wel met een dubbel gevoel: ook de andere vrouwen op de wereld die in andere omstandigheden leven zou ik zo'n handwerkwereld toewensen....

Tot Babbelzzz

 

PS: ik heb na die vrijdag nog in dubio gestaan...ga ik zaterdag- en zondag nog een keer de beurs bezoeken. Tja, zo'n monster is al snel weer hongerig. Maar de zoldervloer zuchte en kraakte: "Zo'n last om te dragen....". Ofwel: de kasten en dozen zijn weer overvol. 

PS2: Knit & Knot....ik heb jullie persfoto's gebruikt. Dank! Mocht dit toch ongewenst zijn dan verwijder ik ze weer.  

Reacties

Vanmorgen was het heerlijk weer. In een heerlijk zonnetje heb ik met buurvrouw onze lantaarnpaal weer laten stralen. Met een nieuw gehaakt jasje. Jasje nr. 6. En kijk: het staat hem weer prachtig!

Mijn deel, het onderste stuk, vooraf nog even op de foto gezet.

En de lantaarnpaal? Die kan weer genieten van glimlachende voorbijgangers, vaart minderende auto's en vast weer veel handtastelijkheden!

Tot Babbelzzz

PS: de jas hing nog geen uur toen ik uit het raam kijkend toch even schrok: de lantaarnpaal-onderhoudwagen kwam aangereden...O nee! Maar die reed rustig verder en kwam een minuut of vijf later weer langs. Tja, die werklui houden natuurlijk van lantaarnpalen: wilde dit mooiste exemplaar van het dorp bewonderen. Al zal het vooral toeval zijn geweest....

 

Reacties

Traditiegetrouw werd ook dit jaar het huis versierd. Carnaval, en ook dit jaar trok de grote optocht op zondag door de straat.

Buuf en haar zus hebben weer prachtig werk afgeleverd! Dit keer in het thema "Indianen".

Samen met buuf nog even de lantaarnpaal voorzien van zijn 'oude' Peeënlandse Jas. Ook wel Peeënjas genoemd.

De paal als praalpaal wijkt geen moment voor optochtmonsters... 

In de optocht waren twee dames 'de draad kwijt'. Onze paal gaf ze steun. En buuf gaf goede draad-raad?

Om de feestvreugde helemaal compleet te maken bedacht ik de Peeënlandse Dromenvanger. Peeën met groen loof in plaats van veren. Voor het raam. Onze eigenwijze Grijsneus kater had pech. Geen echte vogelveren om in te happen.

Jammer dat maandag het weer de boel in de war wist te schoppen. Code geel. Voor ballonnen is dat code rood. Ze hadden het zwaar in de felle regen en fikse windvlagen. Een aantal heeft het niet overleefd. De 'cactus' hangt nu op half-elf. Hij lijkt nu wel meer op mijn eigen cactussen...al is daar de oorzaak zeker geen regen of wateroverschot.

De enige versiering die fier overeind bleef staan was de Peeënjas. Met zijn lantaarnpaal!  
Deze jas blijft nog wel even om de paal. Tot de nieuwe klaar is én het weer is verbeterd. Het nieuwe ontwerp moet met ontelbare maar zichtbare ministeekjes worden bevestigd. Dat wordt nog een heel karwei; een 'zorg' voor later.

Tot Babbelzzz

PS; dank aan de fotografen: manlief (foto 2 en 3) en broer John (foto 4 en 5).


Reacties

Het is bijna tijd voor de kleurrijke, bonte dagen in het dorp. Carnaval in Peeënrijk!

En net als vorig jaar werd er voor onze straat(bewoners) een workshop Manneke Peej knopen georganiseerd. Weer onder leiding van Moniek van Mon Ballon. Net als vorig jaar. Nu in een lokaal van een scouting gebouw: ruim genoeg om al die ballonnen vol lucht te pompen en er Manneke's van te maken.

Met deze stormachtige dagen voor carnaval mogen de Manneke's niet naar buiten. Heeft mijn Manneke Peej (weer) een redelijk kat-veilige plek gekregen in de badkamer. Maakt hij zich daar op voor een schoon feestje!

En ja, hij zit alleen. Afwachtend. Tot de storm is overgewaaid en hij uitbundig aan de vlaggenstok mag bungelen. Dit jaar zijn de andere 'versierplannen' ook uitbundig: er is geen ruimte op het balkon voor nog meer schone Manneke's Peej.  

En dit waren de badgasten van 2016...

Tot Babbelzzz

 

Reacties

De eerste maand van het nieuwe jaar is voorbij. De maand waarin de nieuwjaarsborrels worden gehouden. Zo ook in onze straat en bij zo'n bijeenkomst wordt meestal het haakwerk om de lantaarnpaal voor de deur besproken.

Dit jaar waren we zelf niet bij die borrel. De staat van het haakwerk om de paal, compleet verbleekt en een tikje rafelig, zal zeker de tongen in beweging hebben gebracht. Ik kreeg kort na die borrel dan ook de vraag van de buurvrouw. "Zullen we een nieuw jasje haken? Dit patroon ... wel heel bewerkelijk". Prima plan, doen we. En over de werkverdeling maken we al helemaal geen woorden. Traditioneel haak ik het 'lange dikke deel" en buuf de smallere bovenkant.

Toch gaat de paal eerst een ander jasje dragen. Tijdens carnaval, zijn Dongens Peeënrijk-jasje. De jas van wat jaren geleden die we hebben bewaard, kan zo weer om de paal. 

Die groen-oranje feestjas kun je na dat feest niet maanden laten hangen. Is het zaak om te zorgen dat als de confetti en ballonnen worden opgeruimd ook de paal een nieuwe outfit krijgt. Want een kale paal...dat kan echt niet!

Het patroon is weer prachtig, inderdaad behoorlijk bewerkelijk. Maar leuk om te maken.

Werk in uitvoering

Het bevestigen wordt dit keer een monnikenwerkje. Voorheen kwamen we weg met grote steken en waren we een uurtje later warm thuis. Dit keer zeker niet. Is het hopen dat na carnaval de dagen zonnig en warm zijn: het in de (vries)kou, in onmogelijke houdingen of hoog op een trap, vele uren ontelbare ministeekjes maken is absoluut geen pretje.

De nieuwe jas zal om de paal verschijnen. En zal er weer over deze 'praatpaal' worden gesproken. Maar dan anders.

Dat praatje wordt hier nog vervolgd,

Tot Babbelzzz

 


Reacties

De muur-kerstboom 2016 is klaar!

Met wat bloed (tijdens het gefriemel op de centimeter is de muur net scherp schuurpapier), zweet en een gekneusde duim (wat is die muur hard, je moet heel wat druk zetten op al die punaises) gemaakt. Veel werk maar de moeite waard.

Binnenkort vast meer foto's.

Dit muurtje, aan beide kanten vrije doorgang en zo'n 1.80 hoog dient als afscheiding tussen kamer en keuken. Aan de keukenkant is het een kastenblok. Heel handig en functioneel. Bedacht door een archictect, 20 jaar geleden. Met zijn ontwerp van de grote verbouwing, hij heeft onze jaren '60 doorzon 2-onder-1 kaphuis echt doordacht veranderd, zijn we nog altijd blij.

Dit keer was de 'plantdag' van de muur-kerstboom ook een trieste dag. De dag waarop definitief afscheid werd genomen van de architect. Afscheid van zijn leven en werk. Hij heeft heel wat moois ontworpen, daarmee blijft hij voortleven. Mij heeft hij deze prachtige plek voor een muur-kerstboom nagelaten. Een muur die prikkelt: (niet alleen de structuur op de muur), die mij creatieve ideeën bezorgt. Een muur die zelfs kaal nooit saai is. Door het schuin invallend dag- en zonlicht er steeds anders uitziet. Leef ik mij uit op een prachtmuur die ontworpen door een prachtmens...

Tot Babbelzzz

 

Reacties

Alweer de laatste maand van het jaar. De laatste werkdag van het jaar is voor mij voorbij. Tijd om te beginnen aan het andere werk. De bomen pimpen. Sinds twee jaar hebben wij twee kerstbomen. Een gewone groene (kunst)boom. Het plaatsen en pimpen van die boom is manlief's werkje. Hij maakt hem ieder jaar weer prachtig. Met witte ballen en slierten.

Ik maak ook een boom: aan de muur. In 2014 brachten we de kerstdagen door in een warm land. Best een vreemde ervaring. Weer thuis, tussen Kerst en Oud en Nieuw miste ik toch een kerstboom. Prikte ik wat kerstachtige zaken aan de muur. In boomvorm. En werd alsnog ook de echte kerstboom opgezet.

Het resultaat van de muurboom was verrassend. Voor jaarlijkse herhaling geschikt 
In 2015 maakte ik er meer werk van. Begon eind november, begin december met het haken van 'boomdingen'. Kocht wat bijzondere kerstballen. Niet veel; de ballen die ik leuk vind zijn nogal prijzig. Ht sneuvelrisico is groot: ze zijn nu eenmaal niet gemaakt om aan een punaise in een harde muur te bungelen. Maar de eigenhandig gehaakte kattenkop-kerstbal 'Glammer' blijft voor mij het topstuk. 

Zie hier de boom anno 2015...

Gedurende de feestdagen wordt de boom voller en voller. Iedere dag wordt er wel wat aan toegevoegd. Deze foto's zijn gemaakt op de dag dat de boom werd 'geprikt'.

Kerstbal 'Glammer' waarvan de snorharen al snel in de rui kwamen....

Met als piek....

Nu is het 2016. Breek ik mijn hoofd over hoe dit jaar de muurboom te maken. Aan te kleden. Tikje anders, nog bonter? Heb inmiddels wat mooie kersthangers ingekocht. Maar ben nog op zoek naar iets bijzonders...
Wat er aan de muur komt? Eigenlijk heb ik nog geen idee. Nog geen plan. Ga ik morgen gewoon aan de slag met die muur!

Tot Babbelzzz



Reacties

Snailmail maken. Waarom doe je dat eigenlijk? Omdat het leuk is om te maken maar vooral omdat het bijzonder is om iemand echt te verrassen en blij te maken. Je krijgt dan weer van iemand anders post terug maar dat is allang niet meer mijn drijfveer.

Al zitten in de post soms echte juweeltjes. Zoals de post die ik eind augustus, begin september kreeg. Een prachtig boekje vol plaatjes, eigengemaakte ansichtkaarten en vooral een openhartig schrijven. Een verhaal dat bleef hangen, een uit het hart geschreven verhaal. En met een vraag of ik post terug wilde sturen met wat haakpatroontjes. Natuurlijk. Maar de koffers voor de vakantie waren bijna gepakt. Een snelle krabbel vond ik als antwoord niet gepast en niet kunnen.

Na de vakantie antwoorden. Nu, na de vakantie kwamen drukke werktijden, andere prioriteiten en zaken. Toch bleef de brief hangen. Omdat naar mijn idee de ontvangster waarschijnlijk allang de hoop op een antwoord had opgegeven besloot ik er een echte snailmailpost van te maken. Een heel groeiproces. Eerst zaaien (wat zal ik maken, thema?), dan ontkiemen en wortel schieten (materiaal verzamelen). Tot slot het tot volwas laten groeien. In dit geval het boekje maken en briefjes schrijven. Om dat alles zonder tijdsdruk uit werken was o, zo heerlijk.

Is de post klaar, neem je afscheid van je maaksel. Iets dat ik absoluut niet moeilijk vind* want het leukste moment volgt daarna: de persoon verrassen met je post! Beter gezegd laten verrassen want de postbode brengt dat klein postgeluk door de brievenbus.

De post is inmiddels ontvangen. En hoe! Ik kreeg zo'n lieve, prachtige en ontroerende reactie in mijn mail. Mijn (post)hartje is weer helemaal gelukkig!

En (niet complete) impressie van de post:

 

Wat is het toch mooi om iemand echt blij te maken. Daar doe ik het dus voor!

Tot Babbelzzz

 

*Dat is de reden waarom onder 'Slakkenpost' niet meer alle maaksel zijn beschreven...veel te veel haast om ze te versturen. Weer iemand verblijden!

Reacties (1)
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Welkom op Babbelzzz
Dit is Babbelzzz....

 

 

 

 

 

 

Mijn persoonlijke weblog die vooral gaat over mijn Vogelhuisstad: door mij gepimpte vogel-huisjes die hele steden vormen tegen de muur.
Met bewoners, ieder met een eigen verhaal. Plus het roddelkrantje "De Kwek", gratis in ieder vlieggat bezorgd. Een wereld op zich!

Naast vogelhuisjes pimpen doe ik andere dingen: (nat)vilten, kaarden, breien, snailmailen en meer.
En haken....

Kun je hier ook aantreffen. Verder ben ik dol  op kunst, vormgeving, textiele vormgeving,  fotografie, Photoshop en muziek. En onze drie Heertjes Katers, de katten. Die hebben een eigen weblog waar ze hun avonturen krabbelen.

Veel lees- beleef- en kijkplezier !

Vogelhuisstad:



Categorieën
Leuk!
Favoriete blogs & meer

"Zilverblauw" Anki maakt ook
mooie posters.
(klik op het plaatje)
 
 

 

 


 

 
 
 
Leukste stoffen web-winkels





 
 
 
Andere zaken
 
 


Beeldend kunstenares Miek
Asselman van Miek
(illustraties & kunst)
 
 
 

Ballonartieste Moniek van Alphen
maakt prachtige creaties
!















Kijk ook...
Kijk ook....
 
  POOTJESTIJD  
 
Onze katten Glammer, Mica
& Pansy krabbelen regelmatig
hun avonturen op een puntje.
 
 

Je bent ook daar welkom!

Wil je een kopje of pootje?
Ze staan spinnend klaar om jullie
te begroeten.....
Tellen maar!
Wij tellen ...

 

 

 

 

 

 

 

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl