Ja of Nee?

Dit jaar wel of geen bezoek aan festival Bospop?

 

Nadat de eerste namen bekend waren gemaakt (o.a. Status Quo en Crosby, Stills and Nash) keken we elkaar aan: gaan we dit jaar wel naar Bospop?

 

 

Nieuwsgierig naar het programma van Rock Werchter? Klik hier

 

Tot Babbelzzz

De vrolijke poetsdoek en wat er aan vooraf ging....

 

Het vorig weekend was heel bijzonder en leuk: wol op halen bij mijn vroegere klasgenote. Ik had haar al zeker twintig naar niet meer gezien. Het was echt heel leuk. Je voelt je meteen jaren jonger (nou ja, het is maar een gevoel want uren later voelde dat toch anders. Maar dat lees je nog wel).

Lekker bijkletsen. En de wol ligt nu op de kast dus de breiwoede kan beginnen alleen is het 'virus' even weg. Toch komt het goed, dat voel ik van mijn hoofd tot mijn tenen.

 

Dat het 'virus' even weg is komt door de poetsaanval. Even geen tijd. Zit er dan toch een beetje voorjaar in de lucht?

 

Teruglopend naar de parkeerplaats kwamen een prachtig kleed tegen. Heel duur maar voor zo'n kleed geef ik het graag uit. Een echt gevilt kleed (en daar begin ik zelf echt niet aan) Het vloerkleed heet "On the Rocks" bestaat uit gevilte 'stenen'. Doet mij denken aan de stenen die ik vond op het strand in Schotland: Mull of Kintyre, het strand aan de Ierse Zee. Deze stenen zijn zo mooi dat ik nooit zal weggooien. Dus laat staan, een kleed in de vormen en kleuren van "Mull of Kintyre" en dan in zachte viltbollen. Dan ben ik helemaal verkocht, niet meer tot andere zinnen te brengen.

 

Hier een impressie van het kleed:

 

En hier een detail, zo mooi....

 

 

Ik ben echt gevallen voor die gevilte keien....zo mooi!

 

Weer thuis aan de slag. Want als gevolg van het carnaval, waarbij de optocht altijd door de straat komt lag heel het huis vol met confetti. En die wilde ik uit huis bannen. Gevolg: grote schoonmaak. Ieder hoekje werd aangepakt, inclusief de parketvloer. Op de knieën de hele vloer schoongemaakt met een oplossing van ammoniak en daarna glansmiddel. Hels karwie, dan voel je de jaren toch...

Dagen bezig geweest (keuken, gang en kamer, samen een giga oppervlakte): je krijgt dan bijna spijt van alle verbouwingen en uitbreidingen. Maar dat is ook maar van korte duur. En als de vloer dan glimt moet de rest er ook een beetje uitzien.

Dus o.a was ook de keuken toe aan een grote beurt, inclusief de kastjes. En de houten luxaflex die nog nooit serieus een doekje had gezien. Die luxaflex verbleekte helemaal, niet alleen van de schrik voor alle aandacht. Maar vooral door het doekje. Tien tinten lichter...en zwart water in de emmer.

 

Wat had ik nodig voor die poetsaanval? Poetsdoeken. Dus eerder deze week op een werkdag even in de pauze naar Xenos gelopen. En wat vond ik daar? Vrolijke doekjes om mee te poetsen.

Hier het enige nog schone exemplaar. De andere (o.a. het groene, roze en paarse doekje met witte stippen liggen inmiddels in de wasmachine)

 

 

Wat was het een genot om met zulke vrolijke doekjes te poetsen!

En een super schoon huis tot gevolg...ligt natuurlijk niet aan de doekjes maar wel hebben ze bijgedragen aan de werkzin!

 

Laat het voorjaar maar komen, wij zijn er klaar voor. En nu is het tijd voor het brei/vilt virus!

 

Tot babbelzzz

Marjanne

Eindelijk klaar...het proeflapje dat nodig was om te bepalen of de wol geschikt was voor het grote doel: de gevilte fietstassen.

En natuurlijk was het ook nodig om een idee te krijgen hoeveel wol nodig is.

 

Gevilt in de wasmachine op 60 graden. En het resultaat is helemaal naar mijn zin. Stevig vilt dat tegen een stootje kan. De kleuren blijven prachtig. Stevig maar toch ook soepel.

 

Het materiaal is heel geschikt. Al is de krimp ook groot (ongeveer de helft in de hoogte en 1/3 deel in de breedte). Dan zal mijn geldbuidel ook wel een krimp geven!

Een snelle inschatting: ik heb wol nodig voor ongeveer twee wintertruien.

Maar goed, daar komen we ook wel weer overheen.

 

Om niet te veel wol te verspillen bij de proef heb ik van bijna iedere kleur een stukje gebreid. Zie ik ook meteen of het een idee is om meerdere kleuren te gebruiken ipv één kleur met daarop gekleurde gehaakte (vervilte?) bloemen.

 

 

 

Nu is het lapje klaar, kan het grote werk beginnen. We hebben gelukkig nog even de tijd.

 

Ook mijn eerste viltproeflapje (van vorig jaar) heeft een bestemming gekregen. Onze kat Pansy ligt graag op schoot maar zet altijd zijn nageltjes wat uit. Je kleren gaan er helemaal aan. Sokjes breien voor een kat is natuurlijk geen optie. Nu ligt het vilten proeflapje altijd in de buurt van de stoel. Lapje op schoot, Pansy zijn voorpootjes erop en geen problemen meer. We noemen het inmiddels het Panslapje.

 

Kijk, Pansy ligt ook zo graag op zijn Panslapje!

 

Het nieuwe proeflapje krijgt ook een bestemming: een nieuwe etui voor pennen. Iets voor volgende winter want de prioriteit ligt nu even ergens anders, dat snap je vast wel: de tassen voor mijn fiets!

 

 Tot Babbelzzz

Marjanne

Kop op! Lijkt mij wel een leuke titel voor dit logje.

Met mij gaat goed. Een kleine verkoudheid maar 'de kop' staat goed.

Maar het gaat dan ook over de kopjes voor dit logje.

 

Vorig jaar, op mijn oude laptop werkte ik met Photoshop. Op mijn nieuwe laptop staat Photoshop Elements. En ook daarmee kan ik naar hartelust kopjes maken voor de log.

 

Kop op? Dat is meteen het 'probleem': de koppen zijn NIET op. Ik heb er de afgelopen dagen een aantal gemaakt, om te oefenen in PS Elements. Het is zo leuk om te doen.

 

Maar nu de resultaten:

 

Dit is de eerste kop die ik heb gemaakt voor deze log (die er maar kort op heeft gestaan):

 

Ik vond dat de kop iets sprekender mocht zijn en kwam op het idee van de felrode bloem, de tweede kop:

 

Wat expirementeren met kleur en brushes leverde de huidige kop op:

 

En ook de volgende kopjes zijn inmiddels gemaakt..

 

 

 

Help, nu kan ik niet kiezen....iedere dag een andere plaatsen is ook zo'n werk.

Ik bezin me er nog even op. Als dat maar geen kopzorg gaat worden.

 

Tot babbelzzz(e)

Mijn Project...misschien wel HET project van het jaar.

We gaan dit jaar met onze eigen fietsen naar het Oerol festival op Terschelling. En zonder fiets kom je daar nergens. Dus iedereen huurt een fiets en sommige mensen nemen zelf een fiets mee. Maar zie dan je fiets nog maar eens terug te vinden tussen de grote berg staal.

 

Mijn oude citybike gaat de city verlaten, al is die dat wel gewend want we wonen in een dorp. Of 'aanleun-city' al is dat ook nog een te groot woord. De citybike is niet mijn dagelijkse fiets, ik trap liever op een omageval dan op zo'n 21-versnellingen ding. "Oma" blijft thuis want Terschelling heeft duinen: heuveltje op en af.

Maar "City" moet wel worden aangekleed anders vind ik hem nooit meer terug. Ik heb er al eerder over geschreven. Eén van de hoogtepunten moeten de fietstassen worden.

 

Ik wil deze maken van vilt. Eerst breien en dan vervilten in de wasmachine. Samen met het idee komen de vraagtekens. Hoeveel krimpt de wol? Hoe zien fietstassen er eigenlijk uit? Hoe groot moeten ze worden? Ik loop sinds kort met veel plezier langs de fietsstalling bij het station in Tilburg, iedere fietstas snel bekijken....het lijkt simpel om die dingen zelf te maken....

 

Dus op zoek naar wol die geschikt is om te vilten. 100% Mirano wol is zeker geschikt.

Snel gevonden want een klasgenote van lang geleden heeft een mooie internetwinkel: www.Holywoly.com

 

 

 

 

Dus een flinke hoeveelheid zuivere wol besteld. Daar heb ik geen spijt van. En wat een service. Op vrijdagavond besteld, op zondag in huis. De dozen werden door haar vader hier keurig afgeleverd!

 

Nog een verrassing, de bollen zijn zo leuk en lief verpakt. Echte kadootjes.

 

Inmiddels ben ik begonnen aan een proeflapje. Voornamelijk in de kleuren die later worden gebruikt voor de bloemen en het borduursel die op de (vilten) tassen komen.

 

 

 

De tweede verrassing is kwaliteit van de wol: heerlijk zacht en breien met deze wol is echt een feest.

 

Het proeflapje zal volgende week worden verwerkt tot vilt. Afhankelijk van het resultaat beslis ik of de tassen worden vervilt. Mijn alternatief bestaat uit gebreide fietstassen.

Eigenlijk is het materiaal te mooi om te vervilten.... En door alleen te breien hou ik vast nog veel wol over voor andere projecten.

 

Mocht dit alles nou helemaal niet lukken dan heb ik nog een motorrijbewijs.

Schaf ik toch dit exemplaar aan!

 

 

Zonder tassen. Maar ook zonder tassen is hij helemaal geweldig!

 

Tot babbelzzz!

Oerol 2010...dit keer met een opdacht.

 

Wij bezoeken veel festivals, naast de nodige popfestivals hebben we vorig jaar voor het eerst het Oerol festival bezocht. Bijna een week lang. En helemaal verliefd op dit vreemde festival verlieten we Terschelling, met al bij voorbaat veel heimwee gingen we 'back to normal' via de boot terug het vasteland op.

 

Een paar foto's van Oerol 2009....

 

 

 

 

Die andere popfestivals komen hier vast ook nog aan de orde. Maar Oerol heeft diepe indruk gemaakt. Zo diep dat we dit jaar weer gaan.

Maar dan moet je wel kunnen overnachten op Terschelling. Voor ons het liefst in een hotel of huisje. Het hotel van vorig jaar beviel heel goed. Dus dit jaar in december gekeken of we het voor Oerol 2010 kunnen boeken. Resultaat: geen kamers meer beschikbaar. Hoe kan dit? Vorig jaar boekten wij een maand van te voren!

Omdat we met kerst toch op Terschelling waren, het is nu eenmaal een heel mooi eiland, zijn we ook even langs het hotel gereden. Bij de receptie geïnformeerd. Wat bleek? Nog 31 kamers beschikbaar. Nu nog maar 30. Want we hebben meteen gereserveerd. Wij gaan dit jaar weer op Oerol!

 

Verschil met vorig jaar? We nemen onze eigen fietsen mee. Zonder fiets ben je nergens op Terschelling. Zeker niet met Oerol. Vorig jaar met veel moeite twee fietsen kunnen huren, maar die rossen zijn niet te befietsen...En van te voren een goede fiets reserveren is tijdens Oerol niet mogelijk.

Daarom nemen we dit jaar onze eigen stalen rossen mee. Het liefst nam ik mijn eigen vertrouwde omafiets mee, mijn maatje die mij overal naar toe brengt. Maar die past niet goed in de auto en op Terschelling zijn heuvels..dan maar mijn 'oude 'CityRos' afstoffen en meenemen, dat ding met veel te veel versnellingen.

 

Wil je tijdens Oerol je fiets ooit terugvinden nadat je hem in de berg staal hebt geparkeerd dan moet je wel wat doen om hem te herkennen.

 

Daarom heb ik een opdracht: mijn stalen ros krijgt een wollen/katoenen vacht in allerlei kleuren. Moet ik dus veel stukjes haken, breien, lapjes naaien, macramé-knopen, punnikken...

De bedoeling is een aaibaar frame, een onherkenbare ros (voor mij herkenbaar) met wat aardige frutsels....

En iedereen mag helpen! Heb je een aardig of foeillijk breisel, haakwerk, borduursel of ander handwerk waar je wel vanaf wil? Of een ander misbaksel in wol of katoenvorm? En nutteloos nepbontje? Neem even contact op met mij. Ik naai er een label aan met de naam van de schenker, bevestig het rondom het ros en je werkje zal in heel Terschelling zichtbaar zijn tijdens Oerol!

 

Zelf ga ik natuurlijk ook aan de slag. Dus volg deze log...

Spannend!!!

 

Tot Oerolzzz of tot babbelzzz

Marjanne

Zoals aangegeven stop ik met mijn logje op web-log. Op enig moment zal ik die verwijderen. Maar er komen in ieder geval geen nieuwe logjes bij. Daarom het vervolg van mijn haakwerk op babbelzzz.

 

Ik ben weer begonnen met haken. De bedoeling was een sprei, bestaande uit allemaal hexagonnen. Zo'n jaren 70 ding dat ik toen niet had...

 

Ben begonnen met 4 kleuren, kleurtjes uitgezocht die bij de rest van de slaapkamer zouden passen.

Maar wat is dat saai: 4 kleuren haken. Dus naar de winkel, nog wat bijpassende kleurtjes uitgezocht. De katoen/acryl is van Katia. En dat merk heeft heel wat kleuren in het assortiment. Na een keer of vier naar de winkel te zijn geweest had ik genoeg kleuren: 22 om precies te zijn. Bijna het hele assortiment van egale kleuren.

En dat is niet saai. Het gaat dan ook best snel. Inmiddels heb ik ruim 180 van die gevallen gehaakt. En ik moet er nog.....veel te veel.

Het ergste komt daarna pas. Al die gevallen moeten één voor één worden afgewerkt (daadjes wegwerken) en aan elkaar worden gezet. Help, waar ben ik aan begonnen?

 

Ik heb wel hulp. Onze kat Pansy haakt graag mee. Hij komt dan op je schoot liggen en zorgt er keurig voor dat iedere draad wordt afgehecht. Meestal veel te vroeg, dan haak je en heb je ineens een nat gesabbeld eindje draad tussen je vingers...

Leg ook geen haakwerkjes in zijn buurt want hij gaat er meteen op liggen of pikt ze weg.

 

Als ik ben uitgehaakt zal het eindresultaat ook niet op bed belanden. Maar ergens in de kamer zodat Pansy daar op kan gaan liggen. Hij kijkt er al helemaal naar uit...

 

Hier wat indrukken van de tussenstand (foto's van half december, de laatste 90 gehaakte stukjes zijn hier nog niet in verwerkt)

 

 

 

 

En hier de hulp....inspecteert de boel en is tevreden.

 

 

Tot babbelzzz.

Wij.....

 

Knappe Joe

 

Mica

 

Pansy

 

zijn heel trots.....

 

Wij mogen dit nieuwe puntje van het vrouwtje openen. Kijk, wij krabbelen zeer regelmatig op www.mijnkrabbeltjes.punt.nl maar ons vrouwtje wil ook wel eens wat babbelen over alles wat niet kat's is. Daarom deze babbelzzz(e). Kan ze lekker haar gang gaan. Gunnen we ons vrouwtje wel.

 

Net geopend, met bubbelzzz ofwel champagne.

Binnenkort veel meer babbelzzz. Over alles wat niet kat's is...(hopen wij)

Wij mogen het andere logje www.knutselsenfrutsels.web-log.nl lekker slopen, heerlijk onze nagels over krassen. Wel voorzichtig, die blijft nog even leven. Noteer deze nieuwe punt in je krabbelboekje, word vriedje met ons vrouwtje en leer haar kennen.

 

Groetzzz & Proetzzz

Knappe Joe & Mica & Pansy

En laat ons vrouwtje maar babbelzzz(e)